Metformina, cukrzyca, insulina i mięśnie.
W epidemii otyłości opanowującej świat co raz częściej widzi się sytuację, gdzie warunkuje ona cukrzycą typu 2. Ten typ schorzenia to blisko 80-90% "cukrzyków". Pierwszą i najczęściej stosowaną opcją leczenia jest metformina. Jest to lek obniżający poziom glukozy we krwi.
Metformina m.in. redukuje poziom glukozy u osób z cukrzycą typu 2. Dzieje się to poprzez hamowanie wydzielania glukozy w wątrobie oraz zwiększanie wrażliwości komórek na insulinę (niska wrażliwość - insulinooporność).
Metformina posiada wiele ciekawych wpływów na organizm ludzki. Wstępnie potwierdzono obniżenie ryzyka wystąpienia nowotworów (badanie), a także upatruje się działania wydłużającego czas życia. Obiecująco wg wielu specjalistów wyglądają badania na... myszach. Pozwoliły one wydłużyć okres życia u samców myszy o 5%, jednocześnie redukując występowanie chorób układu krwionośnego (badanie). Jednak jak wiadomo dla potwierdzenia wpływu na wydłużenie życia u ludzi niezbędne są badania na przedstawicielach tego właśnie gatunku. Planowane są badania osób u których nie występuje cukrzyca, posiadających choroby układu krążenia oraz nowotwory, określając przy tym średni czas życia podczas stosowania metforminy. Kolejnym bardzo ciekawym wpływem metforminy jest ograniczenie odkładania kryształów kwasu szczawianowego w organizmie - powodującego powstawanie kamieni w nerkach (badanie).
Metformina wpływa na utlenianie kwasów tłuszczowych. Mechanizm ten jest znany potocznie pod nazwą redukcji tkanki tłuszczowej. Dzieje się to za sprawą aktywacji AMPK. Wpływa to na przesunięcie pobierania wartości energetycznych z jednostek energetycznych ATP na AMP. Skutkuje to wykorzystaniem tkanki tłuszczowej dla celów energetycznych np. podczas ćwiczeń na siłowni! Ważnym odnotowania jest również częsty wpływ na obniżenie cholesterolu u osób stosujących metforminę.
AMPK stymuluje również receptory insulinowe do wydzielania insuliny, co zapewnia większy transport glukozy do komórek.
Lek ten posiada również działanie niekorzystne dla osób trenujących. Mowa tutaj o obniżaniu poziomu testosteronu ogólnego oraz testosteronu aktywnego biologicznie.
Nie mniej jednak ustalono, że metformina powoduje redukcję komórek nowotworowych w prostacie, poprzez zredukowanie receptorów testosteronu.
Jak wcześniej wspomniałem Metformina jest lekiem - tak lekiem i powinna być stosowana pod kontrolą lekarza - nigdy na własną rękę.
Berberyna - naturalna pomoc!
Istnieje jednak jej naturalny zamiennik. Jest nim berberyna. To substancja zawarta w m.in. w berberysie zwyczajnym, gorzkniku kanadyjskim czy mahonii pospolitej. Wykazuje identyczne działanie jak metformina (obniżające poziom glukozy we krwi).
Badanie przeprwoadzone na 116 osobach, zażywających 1 g berberyny dziennie, wykazało spadek poziomu glikohemoglobiny A1c (HbA1c), (badanie). Glikohemoglobiny A1c jest wyznacznikiem średniej ilości glukozy we krwi oraz jest często "narzędziem" diagnostycznym dla cukrzycy. Ponadto zażywanie berberyny skutkowało redukcją cholesterolu i trójglicerydów.
Berberyna ponadto może być stosowana zarówno wspomagająco oraz osłonowo dla trzustki, poprzez redukcję wolnych kwasów tłuszczowych szkodzących jej, co w dalszej kolejności wywołuje insulinooporność.
W badaniu przeprowadzonym w 2008 roku porównano w 3 miesięcznym badaniu dawkowanie 500 mg 3x dziennie berberyny oraz metforminy. Wnioski mówią: efekty hipoglikemiczne berberyny były podobne do tych z metforminą!
Ciekawym wnioskiem było działanie berberyny pod kątem obniżenia poziomu cholesterolu oraz trójglicerydów we krwi pacjentów tej grupy, czego nie wykazano u grupy zażywającej lek metforminę.
Berberyna ma również działanie antybakteryjne i przeciwzapalne. Na minus dla niej jest fakt wywoływania wzdęć, biegunki oraz zaparć. Ma to miejsce podczas stosowania dużych dawek - po zredukowaniu ich, objawy ustępują.
Berberyna działa podobnie do metforminy, a jednocześnie nie jest lekiem. Można ją stosować bezpiecznie w umiarkowanych dawkach, ponieważ nie powoduje kwasicy mleczanowej jak metformina.
