Cukrzyca typu 1: objawy, przyczyny, dieta, leczenie. Część 1
10
Gru
2018
Autor: Sylwia Lelonek
Przeczytano: 5
Komentarze: 0
Cukrzyca typu 1 (dawniej określana jako cukrzyca insulinozależna lub cukrzyca młodzieńcza) jest stanem, w którym organizm przestaje wytwarzać insulinę. Powoduje to wzrost poziomu glukozy we krwi (cukru we krwi). Istnieją dwa rodzaje cukrzycy, typu 1 i typu 2. W cukrzycy typu 1 układ odpornościowy atakuje trzustkę, co powoduje, że trzustka przestaje wytwarzać insulinę. W cukrzycy typu 2 trzustka może wytwarzać insulinę, ale organizm nie może jej optymalnie użyć.
Przyczyną cukrzycy typu 1 jest autoimmunologiczne niszczenie trzustkowych komórek beta, które może być spowodowane przez wirusy i infekcje, a także inne, nieznane nam czynniki. W wielu przypadkach przyczyna nie jest znana. Naukowcy szukają lekarstw na cukrzycę typu 1, takich jak możliwość przeszczepu trzustki lub niektórych jej komórek.
Czynnikami ryzyka dla cukrzycy typu 1 są: historia zachorowań na cukrzycę w rodzinie, zbyt wczesne wprowadzanie pewnych pokarmów (owoców) lub zbyt późno (owies / ryż) do diety niemowląt i narażenie na pewne toksyny.
Objawami cukrzycy typu 1 są:
- częste oddawanie moczu,
- nadmierne pragnienie,
- utrata masy ciała,
- infekcje skóry,
- infekcje pęcherza moczowego lub pochwy,
- ból brzucha.
Czym dokładnie jest cukrzyca typu 1?
Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną, która wpływa na zdolność naszego ciała do bieżącego regulowania poziomu cukru we krwi. Nasz układ odpornościowy atakuje komórki beta trzustki, a co za tym idzie – sabotuje produkcję insuliny. Bez insuliny nie jest możliwe obniżanie poziomu cukru we krwi i jego prawidłowe dystrybuowanie. Jeśli wysoki poziom cukru we krwi utrzymuje się przez długi czas może to prowadzić do bardzo poważnych powikłań zdrowotnych. Typowymi schorzeniami związanymi z wysokim poziomem cukru są: niewydolność nerek, neuropatia cukrzycowa, problemy z gojeniem się ran, niewydolność krążeniowa. Ponad to, wysoki poziom cukru we krwi nie przekłada się na wysoki poziom energii. Nasze komórki nie są bowiem w stanie odpowiednio zaabsorbować węglowodanów, w związku z czym – pozostają niejako niedożywione. Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną, wyleczenie prawdopodobnie wiąże się z „wymianą” uszkodzonej trzustki lub jej regeneracją. Ponieważ osoby z cukrzycą typu 1 nie są w stanie wytwarzać własnej insuliny, muszą wstrzykiwać jej syntetyczny zamiennik. Dawki muszą odpowiadać ilości insuliny, którą nasz organizm wyprodukowałby po otrzymaniu konkretnej porcji węglowodanów. Utrzymywanie poziomu cukru we krwi w normalnym, zdrowym zakresie (to, co lekarze nazywają "dobrą kontrolą glikemiczną") jest kluczem do zapobiegania długotrwałym powikłaniom zdrowotnym.Jakie są objawy cukrzycy typu 1?
Cukrzyca typu 1 może być subtelna lub poważnie zagrażać życiu. W przypadku osób z łagodnymi objawami cukrzyca typu 1 nie jest wykrywana do czasu wykonania badania krwi lub moczu. Jeśli dana osoba ma są to z reguły:- utrata masy ciała,
- pragnienie,
- nadmierne oddawanie moczu.
- intensywny zapach moczu,
- infekcje dróg moczowych (UTI),
- infekcje drożdżakowe,
- uczucie głodu nawet po posiłkach,
- ból brzucha,
- biegunka,
- zmęczenie,
- opuchnięte kostki,
- nocne poty,
- rozmyty obraz,
- owocowy lub kwaśny oddech,
- wypadanie włosów,
- ogólnie zły samopoczucie.
Jaka jest różnica między cukrzycą typu 1 i 2?
Głównym procesem zachodzącym w cukrzycy typu 1 jest to, że trzustka nie może już wytwarzać insuliny. Cukrzyca typu 2 jest bardziej wynikiem insulinooporności (komórki ciała nie są w stanie prawidłowo korzystać z insuliny), czyli pobierania zbyt dużrj ilość insuliny, aby przenieść glukozę z krwi do komórek. Z czasem osoby z cukrzycą typu 2 mogą również doświadczać zmniejszonej produkcji insuliny w trzustce. W cukrzycy typu 1 z czasem organizm może również rozwinąć oporność na insulinę; szczególnie u osób, które nabierają dużej wagi podczas stosowania insuliny. Czy cukrzyca typu 1 jest genetyczną (dziedziczną) chorobą? Istnieje silny związek między uwarunkowaniami genetycznymi a cukrzycą typu 1. Można to sprawdzić, patrząc na genotyp ludzkich antygenów leukocytów (HLA). Krewni pierwszego stopnia osób chorych są bardziej narażeni na wystąpienie cukrzycy. Jednak w przypadku każdej choroby genetycznej ważne jest, aby pamiętać, że może nastąpić zmiana ekspresji genów w odpowiedzi na epigenetyczne (żywieniowe) środowisko. Czynniki ryzyka można kontrolować i minimalizować późniejsze powikłania. Najważniejsze jest wybranie odpowiedniego specjalisty, który pomoże nam ułożyć dietę oraz późniejszy plan leczenia. Jak rozwija się cukrzyca typu 1 (przyczyny)? Cukrzyca typu 1 jest spowodowana autoimmunologicznym zniszczeniem komórek beta trzustki, które produkują insulinę. Nie wiadomo, dlaczego tego typu atak organizmu na własne komórki w ogóle występuje. Istnieją jednak czynniki, które mogą pomóc nam określić jak bardzo jesteśmy narażeni na wystąpienie tej choroby.- Genetyka, w tym historia chorób w rodzinie, a także to, jak matka odżywiała się w czasie ciąży.
- Ekspozycje na chemikalia, szczególnie te, które wiąże się z zaburzeniami endokrynologicznymi, występujące w tworzywach sztucznych.
- Infekcje wirusowe mogą również wyzwalać proces autoimmunologiczny.
- W badaniach naukowych wykazano, że wczesne lub późne wprowadzanie pewnych pokarmów dla niemowląt wywołuje cukrzycę typu 1. Wprowadzenie owoców przed 5 miesiącem życia lub czekanie aż do 7 miesięcy na wprowadzenie ziaren, takich jak owies i ryż, zwiększa ryzyko cukrzycy. Jednak badania pokazują, że karmienie piersią zmniejsza takie ryzyko.
⮜ Poprzedni artykuł
Czy cukier rzeczywiście uzależnia?
Następny artykuł ⮞