Since 2005
Aktualnie jesteś:
Wybierz język:
Potrzebujesz pomocy?
Zostaw nam wiadomość
Wybierz język:
Wybierz walutę: $ £
Since 2005
pl
PLN
0 0,00 zł
Since 2005  bok@mz-store.pl  +48 510 054 586
Humaslin Humaslin

Condemned HumaSLIN jest unikatowym produktem potęgującym wykorzystanie glukozy przez komórki mięśniowe. Dostarczając związków aktywnych aktywujących ścieżki insuliny oraz wprowadzając enzymy nasilające rozpad sacharydów w przewodzie pokarmowym, intensyfikuje wykorzystanie spożywanych wraz z posiłkiem węglowodanów jako istotnego źródła energii oraz substratu energetycznego magazynowanego w postaci glikogenu. Kierunkując wprowadzanie glukozy do miocytów zamiast adipocytów, przyspiesza regenerację mięśni, z jednoczesnym ograniczeniem tworzenia się zalegającej tkanki tłuszczowej.

W skład produktu CONDEMNED HumaSLIN wchodzą:
Kora cynamonowca – sproszkowana wewnętrzna część kory drzew z rodzaju Cinnamomum, roślin klimatu subtropikalnego przynależących do rodziny Lauraceae porastających gliniaste, wilgotne gleby Azji Południowo-Wschodniej. Ze względu na swój nietypowy smak oraz dobroczynne właściwości, od wieków cieniona jest na świecie jako ważna przyprawa podkreślająca walory sensoryczne licznych potraw oraz środek wspomagający kondycję zdrowotną organizmu człowieka, doceniony przede wszystkim przez tradycyjną medycynę chińską. Pośród najważniejszych związków chemicznych cynamonu wyróżnić można nadające mu aromat odpowiednie aldehydy cynamonowe, czy też odpowiedzialne za dobroczynne właściwości prozdrowotne polimery metylohydroksylohalowcowe (MHCP). Wywierając działanie przeciwutleniające redukuje wielkość stresu oksydacyjnego oraz niweluje poziom niekorzystnych zmian powodowanych produktami peroksydacji lipidów. Zmniejszając pobudliwość NF-κB, iNOS oraz COX-2 wygasza nadmiernie zaognione stany zapalne. Opóźniając po posiłkową jelitową absorpcję glukozy wskutek hamowania aktywności wybranych enzymów, głównie α-amylazy trzustkowej i α-glukozydazy; stymulując komórkowy wychwyt glukozy przez nasilanie translokacji transportera glukozy 4 (GLUT4), przyspieszając metabolizm glukozy oraz promując syntezę glikogenu, ograniczając tempo wewnątrzustrojowej syntezy glukozy w procesie glukoneogenezy poprzez oddziaływanie na istotne enzymy regulatorowe; wzmagając sekrecję insuliny i wzmacniając jej siłę działania, jak również bezpośrednio pobudzając aktywność receptora insuliny przejawiając tym samym właściwości insulinomimetyczne; wspomaga pracę gospodarki insulinowo-węglowodanowej, promując tym samym utrzymanie prawidłowej glikemii oraz właściwej masy ciała. Ingerując w mechanizmy regulacyjne gospodarki insulinowo-węglowodanowej, obniża ilość trójglicerydów, cholesterolu ogółem i lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) przy jednoczesnym podnoszeniu stężenia lipoprotein o dużej gęstości (HDL), sprzyjając tym samym kształtowaniu odpowiedniego profilu lipidowego, korzystnego dla zachowania dobrej kondycji układu sercowo-naczyniowego. Pomagając obniżać zawyżone ciśnienie krwi wskutek korzystania z nie do końca ustalonych mechanizmów oraz rozluźniając mięśnie naczyń prawdopodobnie poprzez wpływ na pracę kanałów zaangażowanych w przenoszenie jonów wapnia, dodatkowo dba o utrzymanie wymaganej funkcjonalności układu krwionośnego. Regulując poziom mRNA i ekspresję białka kolagenu typu I m. in. poprzez zwiększanie fosforylacji receptora IGF-1, wspiera zachowanie struktur kolagenowych w organizmie, także tych zlokalizowanych w skórze. Hamując agregację tau i powstawanie włókien oraz promując całkowity demontaż rekombinowanych włókien tau, wspomaga zachowanie odpowiedniego stanu układu nerwowego i wspomaga właściwy przebieg sygnalizacji neuronalnej w ustroju. Wykazując działanie bakteriobójcze w szerokim spektrum, w tym wobec Helicobacter pylori, a także pewien potencjał przeciwgrzybiczy i przeciwpasożytniczy, redukuje ilość niekorzystnych drobnoustrojów i innych zagrażających zdrowiu organizmów cudzożywnych, a przy tym wspiera zachowanie dobrej kondycji układu pokarmowego.

Ekstrakt z Gymnema – wyciąg pozyskany z roślin rodzaju Gymnema, w domyśle nazwa nawiązująca najczęściej do Gymnema sylvestris, inaczej Meshashringi, czy Gurmar, gatunku przynależącego do rodziny Apocynaceae, przyjmującego postać wolno rosnącej nadrzewnej rośliny pnącej występującej w tropikalnych rejonach Indii, Afryki i Australii. Za sprawą szczególnych właściwości poprawiających kondycję zdrowotną człowieka, została włączona do tradycyjnego lecznictwa hindusów. Pośród podstawowych substancji aktywnych danej rośliny wyróżnić należy przede wszystkim przynależące do glikozydów triterpeno-gymnemozydy, związki rozpoznawalne także pod nazwą kwasów gymnemowych. Spowalniając wchłanianie glukozy poprzez blokowanie odpowiednich receptorów w zewnętrznej warstwie jelita, podnosząc efektywność działania insuliny wskutek zwiększania jej wydzielania za pomocą modulacji aktywności inkretyny oraz promocji regeneracji komórek wysp trzustkowych odpowiedzialnych za sekrecję danego hormonu, jak również zwiększając wykorzystanie glukozy poprzez podnoszenie aktywności enzymów zaangażowanych w metabolizm glukozy m. in. dehydrogenazę gliceraldehydo-3-fosforanową (GAPDH), pobudzanie aktywności fosforylazowej oraz zmniejszanie działalności enzymów glukoneogennych i dehydrogenazy sorbitolowej; wykazuje efekty hipoglikemiczne, sprzyjające utrzymaniu odpowiedniego stężenia glukozy we krwi oraz promujące właściwą pracę gospodarki insulinowo-węglowodanowej. Ograniczając aktywność receptorów na kubkach smakowych odpowiedzialnych za odbiór smaku słodkiego w obecności cząsteczek cukru dostarczanego wraz z żywnością żywności, a tym samym ograniczając uczucie satysfakcji czerpanej ze spożycia cukru, dodatkowo ułatwia kontrolę masy ciała. Obniżając tempo degradacji struktur chrząstki oraz zmniejszając obrzęk i ból stawów poprzez  hamowanie odpowiedzi komórek zapalnych lub blokowanie uwalniania mediatorów stanów zapalnych, w tym cytokin IL-Ib i TNF-a, GM-CSF, interferonu oraz PGDF, sprzyja zachowaniu dobrej kondycji układu stawowego. Poprawiając stężenie triglicerydów, cholesterolu ogółem, LDL i HDL, promuje tworzenie właściwego profilu lipidowego. Wywierając działanie immunostymulujące poprzez wpływ na aktywność neutrofili, promuje utrzymanie odpowiedniej sprawności układu immunologicznego. Ograniczając rozwój wielu bakterii w tym: S. aureus, E. Coli, czy B. subtilis, choć bez zauważalnego wpływu na bakterie Gram-ujemne, wykazuje działanie bakteriobójcze w dość szerokim zakresie. Przeciwdziałając próchnicotwórczym bakteriom Gram-dodatnim m. in. S. aureus, S. mitis i S. mutans, jak również grzybom Candida albicans powodującym demineralizację szkliwa zębów wskutek metabolizowania cukru do kwasu organicznego, głównie kwasu mlekowego; ogranicza tworzenie się próchnicy zębów.

Ekstrakt z Fenugreek – wysoko standaryzowana na saponiny esencja wydobyta z nasion Trigonella foenum-graecum, jednorocznej, kilkudziesięciocentymetrowej rośliny zielnej przynależącej do rodziny Fabaceae, wywodzącej się z rejonów Azji i wschodnich części Europy, zawleczonej na inne, liczne tereny globu celem m. in. uprawy. Pośród najistotniejszych związków aktywnych danej rośliny wymieniane są saponiny, czyli substancje zaliczane do glikozydów złożone z sapogeniny jako aglikonu i sacharydu będącego glikonem danego związku chemicznego. Podnosząc poziom trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4), przyspiesza spalanie substratów energetycznych, zmniejszając ich zgromadzoną uprzednio ilość i ograniczając powtórne odkładanie. Zmniejszając wielkość degradacji komórek trzustki, a także usprawniając sekrecję insuliny w chwili pojawienia się glukozy, sprzyja prawidłowemu wypełnianiu roli przypisanej danemu narządowi. Podnosząc pobudliwość PI3K, nasila wychwyt węglowodanów z krwiobiegu przez miocyty, zwiększając tym samym tolerancję komórek mięśniowych na insulinę z jednoczesnym obniżaniem insulinooporności ustroju. Wzmagając wprowadzanie glukozy do komórek mięśniowych promuje tworzenie i magazynowanie zapasów substratów energetycznych w postaci glikogenu. Normując gospodarkę węglowodanową, przeciwdziała pojawianiu się skoków cukru we krwi. Mając pewien wpływ na apetyt o wybiórczym spektrum nasilenia, ingeruje w nasilenie uczucia głodu, zmniejszając przede wszystkim spożycie pokarmów zasobnych w tłuszcz. Ograniczając przyswajanie kwasów żółciowych i cholesterolu z przewodu pokarmowego, sprzyja zachowaniu właściwego lipidogramu. Podnosząc aktywność receptorów androgenowych, wspiera budowę struktur mięśniowych. Zmniejszając działalność 5-α-reduktazy, spowalnia transformację testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), dzięki czemu redukuje pobudliwość receptorów androgenowych rejonów gruczołu krokowego, spowalniając tym samym rozrost prostaty. Potęgując popęd seksualny, zwiększa chęć i zdolności do odbycia stosunku płciowego. Ingerując w aktywność układu serotoninergicznego, zmniejsza ból. Zwiększając wydajność bariery przeciwutleniającej organizmu za sprawą wzmagania pobudliwości wewnątrzustrojowych enzymów antyoksydacyjnych, niweluje rozległość uszkodzeń oksydacyjnych w strukturach wątroby, czym wspomaga utrzymanie zadowalającego stanu danego narządu.

Kwas α-liponowy – nazywany także kwasem 6,8-dotiooktanowym, bądź określany skrótem ALA, siarkowy związek chemiczny oparty na pierścieniu ditiolowym zaklasyfikowany w literaturze fachowej do nasyconych kwasów tłuszczowych. Ze względu na występowanie jednego centrum stereogenicznego, uznawany jest za substancję chiralną o dwóch formach: R i S, gdzie izoforma R stanowi jej postać biologicznie aktywną. W znaczących ilościach występuje w drożdżach, wątrobie, nerkach, sercach wołowych oraz szpinaku, brokułach i ziemniakach. Główne efekty działania danego kwasu tłuszczowego w organizmie ludzkim wynikają przede wszystkim z prezentowanych właściwości przeciwutleniających. Jako związek bezpośredniego redukujący reaktywne formy tlenu; odnawiający wykorzystane uprzednio inne substancje antyoksyadacyjne, m. in. koenzymu Q10, witaminy C i E, czy glutation zredukowany (GSH); pobudzający ścieżkę Nrf2 podnosząc poziom cysteiny możliwej do wykorzystania przez odpowiednie enzymy katalizujące produkcję GSH; chelatując liczne metale, w tym: Zn2+, Cu2+ i Pb2+, a a za pośrednictwem formy zredukowanej (DHLA) wiążąc ponadto Fe3+ i Hg2+, co spowalnia produkcję wolnych rodników; zwiększa pojemność wewnątrzustrojowej bariery antyoksydacyjnej. Wykazując bardzo dobrą rozpuszczalność zarówno w tłuszczach jak i w wodzie, może pełnić funkcje przeciwutleniające w całym organizmie, na zewnątrz i wewnątrz komórek. Z racji tak wielotorowego mechanizmu działania antyoksydacyjnego, związek ten zyskał miano antyoksydantu antyoksydantów. Redukując stres oksydacyjny, niweluje wielkość stanów zapalnych. Będąc ważnym kofaktorem mitochondrialnych molekuł katalitycznych, m. in. kompleksu rozszczepiającego glicynę oraz szeregu dehydrogenaz α-ketokwasów, odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie gospodarki energetycznej ustroju. Zmniejszając rozpad insuliny i degradację komórek beta trzustki, pobudzając działalność kinazy aktywowanej przez AMP (AMPK), wzmagając przemieszczanie transporterów glukozy 4 (GLUT4) do powierzchni błony komórkowej, a także promując spalanie glukozy, wspiera funkcjonowanie gospodarki insulinowo-węglowodanowej. Minimalizując oporność komórek na insulinę i poprawiając tolerancję glukozy, sprzyja utrzymywaniu odpowiedniego poziomu cukru we osoczu krwi. Zapewniając prawidłowość pracy gospodarki insulinowo-węglowodanowej, wspiera kontrolę masy ciała. Wykazując działanie przeciwutleniajace chroniące struktury śródbłonka naczyń przed uszkodzeniami oksydacyjnymi, obniżając rozległość zapaleń tworzących się w naczyniach, jak również redukując ciśnienie krwi poprzez promowanie fosforylacji eNOS odpowiedzialnej za syntezę tlenku azotu (NO) przejawiającego właściwości rozkurczowe względem mięśni gładkich naczyń, sprzyja utrzymaniu dobrego stanu układu sercowo-naczyniowego. Podnosząc efektywność bariery antyoksydacyjnej w okolicach neuronów, zwiększa żywotność neuronów. Przekraczając z łatwością barierę krew-mózg, skutecznie chroni struktury mózgu przed stresem oksydacyjnym i nadmiarem jonów żelaza, wspierając tym samym zachowanie wysokiej sprawności danego narządu. Podnosząc ilość GSH w wątrobie i zwiększając tym samym jej ochronę przed wolnymi rodnikami, metalami ciężkimi (Pb, Hg i Cd), alkoholem oraz niektórymi toksynami, w tym pochodzącymi z wybranych grzybów, wykazuje efekt hepatoochronny.

Kwas korozolowy z Banaba – ang. corosolic acid, pentacykliczny triterpen strukturalnie zbliżony do kwasu ursolowego wydobywany najczęściej z liści Lagerstroemia speciosa, rośliny znanej popularnie jako Banaba, drzewa klimatu tropikalnego i subtropikalnego wywodzącego się z południowych terenów Azji. Hamując hydrolizę spożytych węglowodanów za sprawą ograniczania aktywności glikozydaz, szczególnie α-amylazy, redukuje tempo wchłaniania monosacharydów do krwiobiegu, redukując tym samym nagłe skoki poziomu cukru we krwi. Zwiększając fosforylację receptora insuliny i nasilając aktywność transportera glukozy 4 (GLUT4) w miocytach, obniża stopień insulinooporności potęgując efektywność wychwytu glukozy przez komórki, dzięki czemu zwiększa skuteczność wykorzystania cukrów w ustroju przy jednoczesnej redukcji ich nadmiernego gromadzenia. Wzmagając glikolizę wskutek zwiększania aktywności glukokinaz bez wpływu na aktywność glukozo-6-fosfatazy, a przy tym blokując glukoneogenezę, przyspiesza metabolizm węglowodanów w organizmie. Zwiększając ekspresję receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów PPAR-α w wątrobie i PPAR-γ w białej tkance tłuszczowej, usprawnia metabolizm tłuszczy. Hamując acylotransferazę cholesterolową, ogranicza ilość wchłanianego do ustroju cholesterolu, poprawiając tym samym profil lipidowy. Przejawiając właściwości przeciwzapalne, redukuje rozległość stanów zapalnych. Wspomaga utrzymanie równowagi oksydo-redukcyjnej. Stymulując różnicowanie osteoblastów myszy w wyniku aktywacji kinazy białkowej aktywowanej mitogenem (MAPK), NF- κB i białka aktywującego-1, promuje zachowanie dobrego stanu kośćca.

Wanad – pierwiastek chemiczny o niezbyt dużej aktywności, zaklasyfikowany do bloku metali przejściowych prezentowanego w tablicy Mendelejewa. W przyrodzie występuje on zazwyczaj w formie rozproszonej. Jego rola w organizmie ludzkim do tej pory nie została dostatecznie dobrze poznana, choć z perspektywy żywienia został uznany za mikroelement. Jak do tej pory ustalono duże zaangażowanie danego pierwiastka w aktywność licznych szlaków metabolicznych włączających wybrane enzymy, w tym fosfatazy i ATP-azy. Blokując pobudliwość białkowej fosfatazy tyrozynowej 1B (PTP-1B) wzmaga aktywność receptora insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-IR) umożliwiającego zwiększanie liczebności transporterów GLUT-4, prowadząc do nasilania regeneracji glikogenu oraz wsparcia wydajności syntezy glukozy w reakcjach glukoneogenezy. Hamując aktywność kinazy białkowej A ogranicza tempo uwalniania glukozy z glikogenu, angażując się tym samym w optymalizację stężenia glukozy we krwi. Nasilając działalność enzymów promujących tworzenie kwasów tłuszczowych i zmieniając tym samym proporcję substratów energetycznych z węglowodanów w kierunku tłuszczy, ingeruje w gospodarkę energetyczną, wspierając przy tym dodatkowo zachowanie właściwego poziomu cukru we krwi. Wspomagając regenerację komórek beta trzustki, przyczynia się do sprawnego działania trzustki, a poprzez to właściwe funkcjonowanie gospodarki insulinowo-węglowodanowej. Sprawując rolę podobną do insuliny oraz angażując się w gospodarkę insulinowo-węglowodanową na wielu poziomach, a także wzmagając proliferację i różnicowanie komórek, umożliwia szybszy wzrost i odnowę licznych struktur ustroju. Obniżając zawyżoną ilość cholesterolu, sprzyja optymalizacji profilu lipidowego. Ingerując w wielkość stężenia kwasu 2,3-difosfoglicerynowego kreowanego w erytrocytach, wywiera wpływ na siłę powinowactwa hemoglobiny do tlenu, za sprawą czego istotnie wpływa na wydajność pracy układu krwionośnego. Dostarczanie do organizmu wanadu w nieorganicznej formie siarczanu wanadu zapewnia odpowiednio wydajne uzupełnienie diety w powszechnie uznaną postać chemiczną danego mikroelementu.

Chrom – metal przejściowy zlokalizowany w bloku d tablicy Mendelejewa. Z żywieniowego punktu widzenia ważny, choć słabo przyswajalny składnik mineralny dostarczany do organizmu zarówno w postaci związków organicznych, jak i nieorganicznych, przyjmowany w największych ilościach z: kakao, czekolad z dużą jego zawartością, produktów z mąk pełnego przemiału, ryb, mięs czerwonych, czy zielonych warzyw, np. brokułów. Będąc pierwiastekiem występującym w centrach aktywnych wielu enzymów, posiada kluczowe znaczenie dla sprawnego przebiegu licznych procesów metabolicznych w organizmie. Zwiększając ilość receptorów insuliny, podnosząc możliwości wiązania insuliny do komórki docelowej, jak również ingerując w pobudliwość wybranych kinaz, zmniejsza stopień insulinooporności komórek, pozwalając na lepsze wykorzystanie glukozy przez organizm. Poprawiając jakość wykorzystania glukozy, wspomaga utrzymanie niskiego poziomu poziomu cukru we krwi. Angażując się w pracę gospodarki insulinowo-węglowodanowej, wspiera kontrolę wagi. Mobilizując wchłanianie glukozy, zapewnia sprawniejsze gromadzenie glikogenu. Biorąc udział w stabilizacji RNA, przeciwdziała występowaniu zakłóceń i nieprawidłowości w materiale genetycznym. Uczestnicząc w metabolizmie węglowodanów i tłuszczy, wspomaga optymalizację lipidogramu. Występując pod postacią pikolinianu chromu, organicznej formy z wbudowanym chromem na trzecim stopniu utleniania, umożliwia wysokowydajne wykorzystanie danego mikroelementu.

Kompleks enzymów wspomagających trawienie:
Inwertaza – inaczej β-fruktofuranozydaza lub fruktohydrolaza β-D-fruktofuranozydów, nazywana popularnie sacharazą, oznaczana symbolem EC 3.2.1.26; enzym z grupy hydrolaz. Glikoproteina katalizująca odszczepianie reszty β-D-fruktofuranozydazowej od nie redukującego końca β-D-fruktofuranozydów. Umożliwia rozkład sacharozy, rafinozy, kestozy, nystozy, oligofruktozy, czy inuliny, z czego podstawowym jego substratem jest sacharoza. Pośród aktywatorów inwertazy wymieniane są najczęściej jony magnezu, wapnia i kobaltu. Inaktywują dane białko z kolei miedź i rtęć. Uznaje się go za jeden z najwcześniej poznanych enzymów. Wyizolowanie danej molekuły przypisuje się M. Bertholet, który to w 1860 roku pozyskał ją z drożdży Saccharomyces cerevisiae. Na skalę przemysłową pozyskiwany jest z wykorzystaniem drożdży i pleśni, niekiedy również bakterii. W przemyśle używa się jej do wytwarzania cukru inwertowanego oraz sztucznego miodu. Enzym ten zyskał na znaczeniu w procesach syntezy prebiotycznych oligosacharydów, w tym: FOS oraz laktosacharozy; pozwalających na skuteczniejszy rozwój probiotycznych bakterii.

Amylazy – wspólne określenie dla kilku grup enzymów: α-amylazy będącej endoamylazą oraz egzoamylaz: β-amylazy i glukoamylazy; które najczęściej w domyśle oznacza α-amylazę. α-amylaza, początkowo nazywana diastrazą, oznaczona symbolem EC 3.2.1.-, jest enzymem rozszczepiającym wiązania α (1→4) w skrobi i glikogenie, w sposób przypadkowy. Pośród produktów jej działalności wymienić należy: maltozę, maltotriozę, glukozę, czy α-dekstryny. Enzym ten nie hydrolizuje wiązań α (1→6) charakterystycznych dla amylopekty. Za aktywatory amylazy uznaje się jony wapnia, chlorkowe, strontu, baru, manganu, czy kadmu. Z kolei jej inhibitorami są: jony jodkowe, chelatory jonów dwuwartościowych, szczawian, czy cytrynian. Badania nad daną proteiną zapoczątkował Kirchhoft w 1811 r., a następnie Dubrunfant w 1830 r. wraz z odkryciem właściwości rozkładających skrobię z wykorzystaniem ekstraktów pszenicy i słodu jęczmiennego.

Pektynazy – nazwa odnosząca się do grupy enzymów rozkładających złożoną strukturę pektyny, którą to dla uproszczenia dzieli się na trzy podstawie typu wg kryterium mechanizmu ich działania: esterazy, hydrolazy i liazy. Esteraza pektynowa wywołując deestryfikację grupy metoksylowej pektyny umożliwia uwolnienie kwasu pektynowego. Zaliczane do hydrolaz poligalakturonaza i polimetylogalakturonaza rozszczepiają wiązania α-1,4-glikozydowego odpowiednio w kwasie pektynowym i pektynie. Liazy poligalakturonianu i polimetylogalakturonianu katalizują rozpad wiązania α-1,4-glikozydowego odpowiednio w kwasie pektynowym i pektynie, przez reakcję trans-eliminacji i tworzenie adekwatnie nienasyconych galakturonianów i galakturonianów metylu. Około połowa pozyskiwanych pektynaz pochodzi z grzybów, mniejsza ich część z bakterii, kiledy to tylko kilkunastoprocentowa ilość z roślin i zwierząt. Poza oczywistym rozkładem pektyn do cukrów redukujących, ważnym zadaniem pektynaz jest uwalnianie licznych związków spomiędzy ich struktur, w tym także tych istotnych dla zachowania dobrej kondycji ustroju ludzkiego, jak np. polifenoli. Z racji swoich właściwości znalazły szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym m. in. do zmniejszania lepkości produktów pochodzenia owocowo-warzywnego, czy poprawy uzysku ilości klarowania soków, bądź olei.

Alfa-galaktozydaza – inaczej galaktohydrolaza a-D-galaktozydu, określany symbolem EC 3.2.1.22 enzym z grupy hydrolaz glikozydowych katalizujący rozpad wiązania α-D-glikozydowego w wybranych sacharydach, glikoproteinach i glikolipidach. Na skalę przemysłową pozyskiwana jest mikrobiologicznie z udziałem wybranych gatunków pleśni, czy szczepów bakterii. Dostarczanie danego enzymu z zewnątrz pozwala na sprawniejszy rozkład rafinozy, czy stachiozy w przewodzie pokarmowym. Dane właściwości wydają się szczególnie pomocne w diecie obfitej w warzywa strączkowe zasobne w stachiozę, gdzie umożliwiają redukcję ilości powstających wzdęć z udziałem danego tetrasachydu.

Glukoamylaza – znany także jako: glukohydrolaza α-1,4-glukanu oraz amyloglukozydaza, oznaczony symbolem EC 3.2.1.3; enzym z grupy amylaz zaklasyfikowany do egzoamylaz, rozkładający zarówno wiązania 14--, jak i 16--glikozydowe od nieredukującego końca ligo- i polisacharydów do krótkołańcuchowych sacharydów. Za jego pomocą możliwe jest całkowite rozłożenie amylopektyny, czy glikogenu do cząsteczek glukozy. Tradycyjnie enzym ten pozyskuje się z wykorzystaniem grzybów nitkowych. W przemyśle spożywczym stanowi on jeden z najstarszych powszechnie wykorzystywanych enzymów. Najczęściej stosuje się go w procesach przetwórczych skrobi i dekstryny celem scukrzenia danych komponentów do cząsteczek glukozy mającej zastosowanie do fermentacji licznych produktów żywieniowych.

Podsumowując, Condemned HumaSLIN to wyjątkowy środek podnoszący efektywność wykorzystania glukozy przez komórki mięśniowe. Wprowadzając do ustroju enzymy rozkładające różne formy węglowodanów, podnosi skuteczność trawienia i wchłaniania cukrów z przewodu pokarmowego. Promując sekrecję insuliny, wzmagając translokację transportera glukozy 4 (GLUT4), pobudzając aktywność receptora insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-IR) oraz nasilając aktywność receptora insuliny, wspiera dostarczanie glukozy do komórek. Zmniejszając insulinooporność miocytów, kierunkuje wprowadzanie glukozy do komórek mięśniowych, zamiast tłuszczowych. Poprawiając tolerancję miocytów na insulinę, redukując wchłanianie tłuszczy z przewodu pokarmowego, nasilając działalność trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4) uwalniającej zalegające substraty energetyczne oraz zwiększając ekspresję receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów PPAR-α w wątrobie i PPAR-γ w białej tkance tłuszczowej, angażuje się w intensyfikację metabolizmu tłuszczy i poprawę profilu lipidowego. Angażując się w funkcjonowanie gospodarek insulinowo-węglowodanowej i węglowodanowo-tłuszczowej, zapewnia wymaganą energię do intensywnej pracy i regeneracji mięśni, a przy tym minimalizuje odkładanie substratów energetycznych w postaci tłuszczu zapasowego. Dodatkowo produkt przejawia właściwości antyutleniające, przeciwzapalne i detoksykacyjne, jak również wspierające zachowanie dobrej kondycji układów: sercowo-naczyniowego, nerwowego, pokarmowego oraz kostnego; a także dbające o stan: prostaty, trzustki, czy wątroby.

 

Brak na magazynie
Since 2005
Dodaj do koszyka
Humaslin Humaslin 60 kaps.
CONDEMNED
159,00 zł

Humaslin 60 kaps.

Magazyn UK

Cechy

Siła:
Redukcja Wagi:
Działanie Pro-Zdrowotne:
Regeneracja:

- Paczka u Ciebie nawet pojutrze

- Wysyłka zagraniczna już od 20,75 zł Każde wydane 300,00 zł obniża koszty wysyłki o 10,00 zł

BIURO OBSŁUGI KLIENTA

BOK@MUSCLE-ZONE.PL

+48 510 054 586 (pon.-pt 900-1700)


Masz pytania dotyczące produktu

Konsultacje@muscle-zone.pl

+48 517 278 733 (pon.-pt 900-1700)

- Paczka u Ciebie nawet pojutrze

- Wysyłka zagraniczna już od 20,75 zł Każde wydane 300,00 zł obniża koszty wysyłki o 10,00 zł

BIURO OBSŁUGI KLIENTA

BOK@MUSCLE-ZONE.PL

+48 510 054 586 (pon.-pt 900-1700)


Masz pytania dotyczące produktu

Konsultacje@muscle-zone.pl

+48 517 278 733 (pon.-pt 900-1700)

Opis produktu
  • Produkt podnoszący wykorzystanie glukozy przez mięśnie
  • Zwiększa sekrecję insuliny i nasila efekty jej działania
  • Podnosi wydajność transportu glukozy do miocytów
  • Sprzyja regeneracji glikogenu w mięśniach
  • Potęguje regenerację biologiczną mięśni
  • Ogranicza ilość odkładanego tłuszczu
  • Pozwala na poprawę profilu lipidowego
  • Wykazuje działanie przeciwutleniające
  • Redukuje ilość stanów zapalnych
  • Wspomaga detoksykację organizmu
  • Wspiera kondycję licznych układów
  • Dba o stan prostaty, trzustki i wątroby

Condemned HumaSLIN jest unikatowym produktem potęgującym wykorzystanie glukozy przez komórki mięśniowe. Dostarczając związków aktywnych aktywujących ścieżki insuliny oraz wprowadzając enzymy nasilające rozpad sacharydów w przewodzie pokarmowym, intensyfikuje wykorzystanie spożywanych wraz z posiłkiem węglowodanów jako istotnego źródła energii oraz substratu energetycznego magazynowanego w postaci glikogenu. Kierunkując wprowadzanie glukozy do miocytów zamiast adipocytów, przyspiesza regenerację mięśni, z jednoczesnym ograniczeniem tworzenia się zalegającej tkanki tłuszczowej.

W skład produktu CONDEMNED HumaSLIN wchodzą:
Kora cynamonowca – sproszkowana wewnętrzna część kory drzew z rodzaju Cinnamomum, roślin klimatu subtropikalnego przynależących do rodziny Lauraceae porastających gliniaste, wilgotne gleby Azji Południowo-Wschodniej. Ze względu na swój nietypowy smak oraz dobroczynne właściwości, od wieków cieniona jest na świecie jako ważna przyprawa podkreślająca walory sensoryczne licznych potraw oraz środek wspomagający kondycję zdrowotną organizmu człowieka, doceniony przede wszystkim przez tradycyjną medycynę chińską. Pośród najważniejszych związków chemicznych cynamonu wyróżnić można nadające mu aromat odpowiednie aldehydy cynamonowe, czy też odpowiedzialne za dobroczynne właściwości prozdrowotne polimery metylohydroksylohalowcowe (MHCP). Wywierając działanie przeciwutleniające redukuje wielkość stresu oksydacyjnego oraz niweluje poziom niekorzystnych zmian powodowanych produktami peroksydacji lipidów. Zmniejszając pobudliwość NF-κB, iNOS oraz COX-2 wygasza nadmiernie zaognione stany zapalne. Opóźniając po posiłkową jelitową absorpcję glukozy wskutek hamowania aktywności wybranych enzymów, głównie α-amylazy trzustkowej i α-glukozydazy; stymulując komórkowy wychwyt glukozy przez nasilanie translokacji transportera glukozy 4 (GLUT4), przyspieszając metabolizm glukozy oraz promując syntezę glikogenu, ograniczając tempo wewnątrzustrojowej syntezy glukozy w procesie glukoneogenezy poprzez oddziaływanie na istotne enzymy regulatorowe; wzmagając sekrecję insuliny i wzmacniając jej siłę działania, jak również bezpośrednio pobudzając aktywność receptora insuliny przejawiając tym samym właściwości insulinomimetyczne; wspomaga pracę gospodarki insulinowo-węglowodanowej, promując tym samym utrzymanie prawidłowej glikemii oraz właściwej masy ciała. Ingerując w mechanizmy regulacyjne gospodarki insulinowo-węglowodanowej, obniża ilość trójglicerydów, cholesterolu ogółem i lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) przy jednoczesnym podnoszeniu stężenia lipoprotein o dużej gęstości (HDL), sprzyjając tym samym kształtowaniu odpowiedniego profilu lipidowego, korzystnego dla zachowania dobrej kondycji układu sercowo-naczyniowego. Pomagając obniżać zawyżone ciśnienie krwi wskutek korzystania z nie do końca ustalonych mechanizmów oraz rozluźniając mięśnie naczyń prawdopodobnie poprzez wpływ na pracę kanałów zaangażowanych w przenoszenie jonów wapnia, dodatkowo dba o utrzymanie wymaganej funkcjonalności układu krwionośnego. Regulując poziom mRNA i ekspresję białka kolagenu typu I m. in. poprzez zwiększanie fosforylacji receptora IGF-1, wspiera zachowanie struktur kolagenowych w organizmie, także tych zlokalizowanych w skórze. Hamując agregację tau i powstawanie włókien oraz promując całkowity demontaż rekombinowanych włókien tau, wspomaga zachowanie odpowiedniego stanu układu nerwowego i wspomaga właściwy przebieg sygnalizacji neuronalnej w ustroju. Wykazując działanie bakteriobójcze w szerokim spektrum, w tym wobec Helicobacter pylori, a także pewien potencjał przeciwgrzybiczy i przeciwpasożytniczy, redukuje ilość niekorzystnych drobnoustrojów i innych zagrażających zdrowiu organizmów cudzożywnych, a przy tym wspiera zachowanie dobrej kondycji układu pokarmowego.

Ekstrakt z Gymnema – wyciąg pozyskany z roślin rodzaju Gymnema, w domyśle nazwa nawiązująca najczęściej do Gymnema sylvestris, inaczej Meshashringi, czy Gurmar, gatunku przynależącego do rodziny Apocynaceae, przyjmującego postać wolno rosnącej nadrzewnej rośliny pnącej występującej w tropikalnych rejonach Indii, Afryki i Australii. Za sprawą szczególnych właściwości poprawiających kondycję zdrowotną człowieka, została włączona do tradycyjnego lecznictwa hindusów. Pośród podstawowych substancji aktywnych danej rośliny wyróżnić należy przede wszystkim przynależące do glikozydów triterpeno-gymnemozydy, związki rozpoznawalne także pod nazwą kwasów gymnemowych. Spowalniając wchłanianie glukozy poprzez blokowanie odpowiednich receptorów w zewnętrznej warstwie jelita, podnosząc efektywność działania insuliny wskutek zwiększania jej wydzielania za pomocą modulacji aktywności inkretyny oraz promocji regeneracji komórek wysp trzustkowych odpowiedzialnych za sekrecję danego hormonu, jak również zwiększając wykorzystanie glukozy poprzez podnoszenie aktywności enzymów zaangażowanych w metabolizm glukozy m. in. dehydrogenazę gliceraldehydo-3-fosforanową (GAPDH), pobudzanie aktywności fosforylazowej oraz zmniejszanie działalności enzymów glukoneogennych i dehydrogenazy sorbitolowej; wykazuje efekty hipoglikemiczne, sprzyjające utrzymaniu odpowiedniego stężenia glukozy we krwi oraz promujące właściwą pracę gospodarki insulinowo-węglowodanowej. Ograniczając aktywność receptorów na kubkach smakowych odpowiedzialnych za odbiór smaku słodkiego w obecności cząsteczek cukru dostarczanego wraz z żywnością żywności, a tym samym ograniczając uczucie satysfakcji czerpanej ze spożycia cukru, dodatkowo ułatwia kontrolę masy ciała. Obniżając tempo degradacji struktur chrząstki oraz zmniejszając obrzęk i ból stawów poprzez  hamowanie odpowiedzi komórek zapalnych lub blokowanie uwalniania mediatorów stanów zapalnych, w tym cytokin IL-Ib i TNF-a, GM-CSF, interferonu oraz PGDF, sprzyja zachowaniu dobrej kondycji układu stawowego. Poprawiając stężenie triglicerydów, cholesterolu ogółem, LDL i HDL, promuje tworzenie właściwego profilu lipidowego. Wywierając działanie immunostymulujące poprzez wpływ na aktywność neutrofili, promuje utrzymanie odpowiedniej sprawności układu immunologicznego. Ograniczając rozwój wielu bakterii w tym: S. aureus, E. Coli, czy B. subtilis, choć bez zauważalnego wpływu na bakterie Gram-ujemne, wykazuje działanie bakteriobójcze w dość szerokim zakresie. Przeciwdziałając próchnicotwórczym bakteriom Gram-dodatnim m. in. S. aureus, S. mitis i S. mutans, jak również grzybom Candida albicans powodującym demineralizację szkliwa zębów wskutek metabolizowania cukru do kwasu organicznego, głównie kwasu mlekowego; ogranicza tworzenie się próchnicy zębów.

Ekstrakt z Fenugreek – wysoko standaryzowana na saponiny esencja wydobyta z nasion Trigonella foenum-graecum, jednorocznej, kilkudziesięciocentymetrowej rośliny zielnej przynależącej do rodziny Fabaceae, wywodzącej się z rejonów Azji i wschodnich części Europy, zawleczonej na inne, liczne tereny globu celem m. in. uprawy. Pośród najistotniejszych związków aktywnych danej rośliny wymieniane są saponiny, czyli substancje zaliczane do glikozydów złożone z sapogeniny jako aglikonu i sacharydu będącego glikonem danego związku chemicznego. Podnosząc poziom trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4), przyspiesza spalanie substratów energetycznych, zmniejszając ich zgromadzoną uprzednio ilość i ograniczając powtórne odkładanie. Zmniejszając wielkość degradacji komórek trzustki, a także usprawniając sekrecję insuliny w chwili pojawienia się glukozy, sprzyja prawidłowemu wypełnianiu roli przypisanej danemu narządowi. Podnosząc pobudliwość PI3K, nasila wychwyt węglowodanów z krwiobiegu przez miocyty, zwiększając tym samym tolerancję komórek mięśniowych na insulinę z jednoczesnym obniżaniem insulinooporności ustroju. Wzmagając wprowadzanie glukozy do komórek mięśniowych promuje tworzenie i magazynowanie zapasów substratów energetycznych w postaci glikogenu. Normując gospodarkę węglowodanową, przeciwdziała pojawianiu się skoków cukru we krwi. Mając pewien wpływ na apetyt o wybiórczym spektrum nasilenia, ingeruje w nasilenie uczucia głodu, zmniejszając przede wszystkim spożycie pokarmów zasobnych w tłuszcz. Ograniczając przyswajanie kwasów żółciowych i cholesterolu z przewodu pokarmowego, sprzyja zachowaniu właściwego lipidogramu. Podnosząc aktywność receptorów androgenowych, wspiera budowę struktur mięśniowych. Zmniejszając działalność 5-α-reduktazy, spowalnia transformację testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), dzięki czemu redukuje pobudliwość receptorów androgenowych rejonów gruczołu krokowego, spowalniając tym samym rozrost prostaty. Potęgując popęd seksualny, zwiększa chęć i zdolności do odbycia stosunku płciowego. Ingerując w aktywność układu serotoninergicznego, zmniejsza ból. Zwiększając wydajność bariery przeciwutleniającej organizmu za sprawą wzmagania pobudliwości wewnątrzustrojowych enzymów antyoksydacyjnych, niweluje rozległość uszkodzeń oksydacyjnych w strukturach wątroby, czym wspomaga utrzymanie zadowalającego stanu danego narządu.

Kwas α-liponowy – nazywany także kwasem 6,8-dotiooktanowym, bądź określany skrótem ALA, siarkowy związek chemiczny oparty na pierścieniu ditiolowym zaklasyfikowany w literaturze fachowej do nasyconych kwasów tłuszczowych. Ze względu na występowanie jednego centrum stereogenicznego, uznawany jest za substancję chiralną o dwóch formach: R i S, gdzie izoforma R stanowi jej postać biologicznie aktywną. W znaczących ilościach występuje w drożdżach, wątrobie, nerkach, sercach wołowych oraz szpinaku, brokułach i ziemniakach. Główne efekty działania danego kwasu tłuszczowego w organizmie ludzkim wynikają przede wszystkim z prezentowanych właściwości przeciwutleniających. Jako związek bezpośredniego redukujący reaktywne formy tlenu; odnawiający wykorzystane uprzednio inne substancje antyoksyadacyjne, m. in. koenzymu Q10, witaminy C i E, czy glutation zredukowany (GSH); pobudzający ścieżkę Nrf2 podnosząc poziom cysteiny możliwej do wykorzystania przez odpowiednie enzymy katalizujące produkcję GSH; chelatując liczne metale, w tym: Zn2+, Cu2+ i Pb2+, a a za pośrednictwem formy zredukowanej (DHLA) wiążąc ponadto Fe3+ i Hg2+, co spowalnia produkcję wolnych rodników; zwiększa pojemność wewnątrzustrojowej bariery antyoksydacyjnej. Wykazując bardzo dobrą rozpuszczalność zarówno w tłuszczach jak i w wodzie, może pełnić funkcje przeciwutleniające w całym organizmie, na zewnątrz i wewnątrz komórek. Z racji tak wielotorowego mechanizmu działania antyoksydacyjnego, związek ten zyskał miano antyoksydantu antyoksydantów. Redukując stres oksydacyjny, niweluje wielkość stanów zapalnych. Będąc ważnym kofaktorem mitochondrialnych molekuł katalitycznych, m. in. kompleksu rozszczepiającego glicynę oraz szeregu dehydrogenaz α-ketokwasów, odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie gospodarki energetycznej ustroju. Zmniejszając rozpad insuliny i degradację komórek beta trzustki, pobudzając działalność kinazy aktywowanej przez AMP (AMPK), wzmagając przemieszczanie transporterów glukozy 4 (GLUT4) do powierzchni błony komórkowej, a także promując spalanie glukozy, wspiera funkcjonowanie gospodarki insulinowo-węglowodanowej. Minimalizując oporność komórek na insulinę i poprawiając tolerancję glukozy, sprzyja utrzymywaniu odpowiedniego poziomu cukru we osoczu krwi. Zapewniając prawidłowość pracy gospodarki insulinowo-węglowodanowej, wspiera kontrolę masy ciała. Wykazując działanie przeciwutleniajace chroniące struktury śródbłonka naczyń przed uszkodzeniami oksydacyjnymi, obniżając rozległość zapaleń tworzących się w naczyniach, jak również redukując ciśnienie krwi poprzez promowanie fosforylacji eNOS odpowiedzialnej za syntezę tlenku azotu (NO) przejawiającego właściwości rozkurczowe względem mięśni gładkich naczyń, sprzyja utrzymaniu dobrego stanu układu sercowo-naczyniowego. Podnosząc efektywność bariery antyoksydacyjnej w okolicach neuronów, zwiększa żywotność neuronów. Przekraczając z łatwością barierę krew-mózg, skutecznie chroni struktury mózgu przed stresem oksydacyjnym i nadmiarem jonów żelaza, wspierając tym samym zachowanie wysokiej sprawności danego narządu. Podnosząc ilość GSH w wątrobie i zwiększając tym samym jej ochronę przed wolnymi rodnikami, metalami ciężkimi (Pb, Hg i Cd), alkoholem oraz niektórymi toksynami, w tym pochodzącymi z wybranych grzybów, wykazuje efekt hepatoochronny.

Kwas korozolowy z Banaba – ang. corosolic acid, pentacykliczny triterpen strukturalnie zbliżony do kwasu ursolowego wydobywany najczęściej z liści Lagerstroemia speciosa, rośliny znanej popularnie jako Banaba, drzewa klimatu tropikalnego i subtropikalnego wywodzącego się z południowych terenów Azji. Hamując hydrolizę spożytych węglowodanów za sprawą ograniczania aktywności glikozydaz, szczególnie α-amylazy, redukuje tempo wchłaniania monosacharydów do krwiobiegu, redukując tym samym nagłe skoki poziomu cukru we krwi. Zwiększając fosforylację receptora insuliny i nasilając aktywność transportera glukozy 4 (GLUT4) w miocytach, obniża stopień insulinooporności potęgując efektywność wychwytu glukozy przez komórki, dzięki czemu zwiększa skuteczność wykorzystania cukrów w ustroju przy jednoczesnej redukcji ich nadmiernego gromadzenia. Wzmagając glikolizę wskutek zwiększania aktywności glukokinaz bez wpływu na aktywność glukozo-6-fosfatazy, a przy tym blokując glukoneogenezę, przyspiesza metabolizm węglowodanów w organizmie. Zwiększając ekspresję receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów PPAR-α w wątrobie i PPAR-γ w białej tkance tłuszczowej, usprawnia metabolizm tłuszczy. Hamując acylotransferazę cholesterolową, ogranicza ilość wchłanianego do ustroju cholesterolu, poprawiając tym samym profil lipidowy. Przejawiając właściwości przeciwzapalne, redukuje rozległość stanów zapalnych. Wspomaga utrzymanie równowagi oksydo-redukcyjnej. Stymulując różnicowanie osteoblastów myszy w wyniku aktywacji kinazy białkowej aktywowanej mitogenem (MAPK), NF- κB i białka aktywującego-1, promuje zachowanie dobrego stanu kośćca.

Wanad – pierwiastek chemiczny o niezbyt dużej aktywności, zaklasyfikowany do bloku metali przejściowych prezentowanego w tablicy Mendelejewa. W przyrodzie występuje on zazwyczaj w formie rozproszonej. Jego rola w organizmie ludzkim do tej pory nie została dostatecznie dobrze poznana, choć z perspektywy żywienia został uznany za mikroelement. Jak do tej pory ustalono duże zaangażowanie danego pierwiastka w aktywność licznych szlaków metabolicznych włączających wybrane enzymy, w tym fosfatazy i ATP-azy. Blokując pobudliwość białkowej fosfatazy tyrozynowej 1B (PTP-1B) wzmaga aktywność receptora insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-IR) umożliwiającego zwiększanie liczebności transporterów GLUT-4, prowadząc do nasilania regeneracji glikogenu oraz wsparcia wydajności syntezy glukozy w reakcjach glukoneogenezy. Hamując aktywność kinazy białkowej A ogranicza tempo uwalniania glukozy z glikogenu, angażując się tym samym w optymalizację stężenia glukozy we krwi. Nasilając działalność enzymów promujących tworzenie kwasów tłuszczowych i zmieniając tym samym proporcję substratów energetycznych z węglowodanów w kierunku tłuszczy, ingeruje w gospodarkę energetyczną, wspierając przy tym dodatkowo zachowanie właściwego poziomu cukru we krwi. Wspomagając regenerację komórek beta trzustki, przyczynia się do sprawnego działania trzustki, a poprzez to właściwe funkcjonowanie gospodarki insulinowo-węglowodanowej. Sprawując rolę podobną do insuliny oraz angażując się w gospodarkę insulinowo-węglowodanową na wielu poziomach, a także wzmagając proliferację i różnicowanie komórek, umożliwia szybszy wzrost i odnowę licznych struktur ustroju. Obniżając zawyżoną ilość cholesterolu, sprzyja optymalizacji profilu lipidowego. Ingerując w wielkość stężenia kwasu 2,3-difosfoglicerynowego kreowanego w erytrocytach, wywiera wpływ na siłę powinowactwa hemoglobiny do tlenu, za sprawą czego istotnie wpływa na wydajność pracy układu krwionośnego. Dostarczanie do organizmu wanadu w nieorganicznej formie siarczanu wanadu zapewnia odpowiednio wydajne uzupełnienie diety w powszechnie uznaną postać chemiczną danego mikroelementu.

Chrom – metal przejściowy zlokalizowany w bloku d tablicy Mendelejewa. Z żywieniowego punktu widzenia ważny, choć słabo przyswajalny składnik mineralny dostarczany do organizmu zarówno w postaci związków organicznych, jak i nieorganicznych, przyjmowany w największych ilościach z: kakao, czekolad z dużą jego zawartością, produktów z mąk pełnego przemiału, ryb, mięs czerwonych, czy zielonych warzyw, np. brokułów. Będąc pierwiastekiem występującym w centrach aktywnych wielu enzymów, posiada kluczowe znaczenie dla sprawnego przebiegu licznych procesów metabolicznych w organizmie. Zwiększając ilość receptorów insuliny, podnosząc możliwości wiązania insuliny do komórki docelowej, jak również ingerując w pobudliwość wybranych kinaz, zmniejsza stopień insulinooporności komórek, pozwalając na lepsze wykorzystanie glukozy przez organizm. Poprawiając jakość wykorzystania glukozy, wspomaga utrzymanie niskiego poziomu poziomu cukru we krwi. Angażując się w pracę gospodarki insulinowo-węglowodanowej, wspiera kontrolę wagi. Mobilizując wchłanianie glukozy, zapewnia sprawniejsze gromadzenie glikogenu. Biorąc udział w stabilizacji RNA, przeciwdziała występowaniu zakłóceń i nieprawidłowości w materiale genetycznym. Uczestnicząc w metabolizmie węglowodanów i tłuszczy, wspomaga optymalizację lipidogramu. Występując pod postacią pikolinianu chromu, organicznej formy z wbudowanym chromem na trzecim stopniu utleniania, umożliwia wysokowydajne wykorzystanie danego mikroelementu.

Kompleks enzymów wspomagających trawienie:
Inwertaza – inaczej β-fruktofuranozydaza lub fruktohydrolaza β-D-fruktofuranozydów, nazywana popularnie sacharazą, oznaczana symbolem EC 3.2.1.26; enzym z grupy hydrolaz. Glikoproteina katalizująca odszczepianie reszty β-D-fruktofuranozydazowej od nie redukującego końca β-D-fruktofuranozydów. Umożliwia rozkład sacharozy, rafinozy, kestozy, nystozy, oligofruktozy, czy inuliny, z czego podstawowym jego substratem jest sacharoza. Pośród aktywatorów inwertazy wymieniane są najczęściej jony magnezu, wapnia i kobaltu. Inaktywują dane białko z kolei miedź i rtęć. Uznaje się go za jeden z najwcześniej poznanych enzymów. Wyizolowanie danej molekuły przypisuje się M. Bertholet, który to w 1860 roku pozyskał ją z drożdży Saccharomyces cerevisiae. Na skalę przemysłową pozyskiwany jest z wykorzystaniem drożdży i pleśni, niekiedy również bakterii. W przemyśle używa się jej do wytwarzania cukru inwertowanego oraz sztucznego miodu. Enzym ten zyskał na znaczeniu w procesach syntezy prebiotycznych oligosacharydów, w tym: FOS oraz laktosacharozy; pozwalających na skuteczniejszy rozwój probiotycznych bakterii.

Amylazy – wspólne określenie dla kilku grup enzymów: α-amylazy będącej endoamylazą oraz egzoamylaz: β-amylazy i glukoamylazy; które najczęściej w domyśle oznacza α-amylazę. α-amylaza, początkowo nazywana diastrazą, oznaczona symbolem EC 3.2.1.-, jest enzymem rozszczepiającym wiązania α (1→4) w skrobi i glikogenie, w sposób przypadkowy. Pośród produktów jej działalności wymienić należy: maltozę, maltotriozę, glukozę, czy α-dekstryny. Enzym ten nie hydrolizuje wiązań α (1→6) charakterystycznych dla amylopekty. Za aktywatory amylazy uznaje się jony wapnia, chlorkowe, strontu, baru, manganu, czy kadmu. Z kolei jej inhibitorami są: jony jodkowe, chelatory jonów dwuwartościowych, szczawian, czy cytrynian. Badania nad daną proteiną zapoczątkował Kirchhoft w 1811 r., a następnie Dubrunfant w 1830 r. wraz z odkryciem właściwości rozkładających skrobię z wykorzystaniem ekstraktów pszenicy i słodu jęczmiennego.

Pektynazy – nazwa odnosząca się do grupy enzymów rozkładających złożoną strukturę pektyny, którą to dla uproszczenia dzieli się na trzy podstawie typu wg kryterium mechanizmu ich działania: esterazy, hydrolazy i liazy. Esteraza pektynowa wywołując deestryfikację grupy metoksylowej pektyny umożliwia uwolnienie kwasu pektynowego. Zaliczane do hydrolaz poligalakturonaza i polimetylogalakturonaza rozszczepiają wiązania α-1,4-glikozydowego odpowiednio w kwasie pektynowym i pektynie. Liazy poligalakturonianu i polimetylogalakturonianu katalizują rozpad wiązania α-1,4-glikozydowego odpowiednio w kwasie pektynowym i pektynie, przez reakcję trans-eliminacji i tworzenie adekwatnie nienasyconych galakturonianów i galakturonianów metylu. Około połowa pozyskiwanych pektynaz pochodzi z grzybów, mniejsza ich część z bakterii, kiledy to tylko kilkunastoprocentowa ilość z roślin i zwierząt. Poza oczywistym rozkładem pektyn do cukrów redukujących, ważnym zadaniem pektynaz jest uwalnianie licznych związków spomiędzy ich struktur, w tym także tych istotnych dla zachowania dobrej kondycji ustroju ludzkiego, jak np. polifenoli. Z racji swoich właściwości znalazły szerokie zastosowanie w przemyśle spożywczym m. in. do zmniejszania lepkości produktów pochodzenia owocowo-warzywnego, czy poprawy uzysku ilości klarowania soków, bądź olei.

Alfa-galaktozydaza – inaczej galaktohydrolaza a-D-galaktozydu, określany symbolem EC 3.2.1.22 enzym z grupy hydrolaz glikozydowych katalizujący rozpad wiązania α-D-glikozydowego w wybranych sacharydach, glikoproteinach i glikolipidach. Na skalę przemysłową pozyskiwana jest mikrobiologicznie z udziałem wybranych gatunków pleśni, czy szczepów bakterii. Dostarczanie danego enzymu z zewnątrz pozwala na sprawniejszy rozkład rafinozy, czy stachiozy w przewodzie pokarmowym. Dane właściwości wydają się szczególnie pomocne w diecie obfitej w warzywa strączkowe zasobne w stachiozę, gdzie umożliwiają redukcję ilości powstających wzdęć z udziałem danego tetrasachydu.

Glukoamylaza – znany także jako: glukohydrolaza α-1,4-glukanu oraz amyloglukozydaza, oznaczony symbolem EC 3.2.1.3; enzym z grupy amylaz zaklasyfikowany do egzoamylaz, rozkładający zarówno wiązania 14--, jak i 16--glikozydowe od nieredukującego końca ligo- i polisacharydów do krótkołańcuchowych sacharydów. Za jego pomocą możliwe jest całkowite rozłożenie amylopektyny, czy glikogenu do cząsteczek glukozy. Tradycyjnie enzym ten pozyskuje się z wykorzystaniem grzybów nitkowych. W przemyśle spożywczym stanowi on jeden z najstarszych powszechnie wykorzystywanych enzymów. Najczęściej stosuje się go w procesach przetwórczych skrobi i dekstryny celem scukrzenia danych komponentów do cząsteczek glukozy mającej zastosowanie do fermentacji licznych produktów żywieniowych.

Podsumowując, Condemned HumaSLIN to wyjątkowy środek podnoszący efektywność wykorzystania glukozy przez komórki mięśniowe. Wprowadzając do ustroju enzymy rozkładające różne formy węglowodanów, podnosi skuteczność trawienia i wchłaniania cukrów z przewodu pokarmowego. Promując sekrecję insuliny, wzmagając translokację transportera glukozy 4 (GLUT4), pobudzając aktywność receptora insulinopodobnego czynnika wzrostu I (IGF-IR) oraz nasilając aktywność receptora insuliny, wspiera dostarczanie glukozy do komórek. Zmniejszając insulinooporność miocytów, kierunkuje wprowadzanie glukozy do komórek mięśniowych, zamiast tłuszczowych. Poprawiając tolerancję miocytów na insulinę, redukując wchłanianie tłuszczy z przewodu pokarmowego, nasilając działalność trijodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4) uwalniającej zalegające substraty energetyczne oraz zwiększając ekspresję receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów PPAR-α w wątrobie i PPAR-γ w białej tkance tłuszczowej, angażuje się w intensyfikację metabolizmu tłuszczy i poprawę profilu lipidowego. Angażując się w funkcjonowanie gospodarek insulinowo-węglowodanowej i węglowodanowo-tłuszczowej, zapewnia wymaganą energię do intensywnej pracy i regeneracji mięśni, a przy tym minimalizuje odkładanie substratów energetycznych w postaci tłuszczu zapasowego. Dodatkowo produkt przejawia właściwości antyutleniające, przeciwzapalne i detoksykacyjne, jak również wspierające zachowanie dobrej kondycji układów: sercowo-naczyniowego, nerwowego, pokarmowego oraz kostnego; a także dbające o stan: prostaty, trzustki, czy wątroby.

 

Sposób użycia
Producent
Recenzje (0)

Skład

Skład

Wielkość opakowania: 60 kapsułekPorcja jednorazowa: 2 kapsułkiIlość porcji w opakowaniu: 30
w porcji (2 kapsułki)zawartość%ZDS
Kora cynamonu600 mg**
Wyciąg z Gymnema400 mg**
Ekstrakt z kozieradki (Fenugreek) (standaryzowany do zawartości 50 procent saponis)200 mg**
Kwas alfa-liponowy200 mg**
Kwas Korozolowy z Banaba50 mg**
Siarczan wanadylu20 mg**
Pikolinian chromu500 mcg**
Inwertaza800 su**
Amylaza23,000 du**
Pektynaza15 ends PGU**
Alfa Galaktozydaza300 AUNITS**
Glukoamylaza5000 DU**

Pozostałe składniki

Żelatyna (kapsułki), mąka ryżowa, stearynian magnezu, dwutlenek krzemu.

 

Podobne produkty
Najlepiej połączyć z
TREC
55,00 zł

Połączenie koncentratu, hydrolizatu i izolatu białek serwatkowych. Ułatwia budowę masy mięśniowej.

Kupuję
OLIMP
19,99 zł
(1)

Preparat węglowodanowy dla sportowców. Zapewnia większą siłę oraz szybszy przebieg procesów regeneracyjnych.

Kupuję
PES
169,00 zł

Suplement diety łączący w sobie białko serwatkowe oraz kazeinę. Doskonałe źródło pełnowartościowego białka.

Kupuję
QUICKSILVER
199,00 zł

Witamina B12 w aktywnej postaci zmetylowanej. Wspomaga prawidłowe funkcje układu nerwowego.

Kupuję
TREC
59,00 zł
(1)

Kompleks szybko wchłanialnych węglowodanów. Zapewnia wzrost siły i szybszą regenerację.

Kupuję
SEEKING HEALTH
99,00 zł

Formuła zawierająca aktywne formy witaminy B12; wysoka dawka w jednej kapsułce. Produkt odpowiedni dla wegetar

Kupuję

Kozieradka

Informacja

Kozieradka pospolita (Trigonella forenum) –  jest rośliną zielną z rodziny bobowatych. Nasiona kozieradki (semen foenugraeci) obniżają poziom cukru, poprzez działanie 4-hydroksyizoleucyny  i cholesterolu we krwi. Są stymulatorem produkcji mleka, przy ich zastosowaniu produkcja mleka wzrastała dziewięciokrotnie. Jest źródłem diosgeniny, gitogeniny, jamogeiny  i tigogeniny glikozydów steroidowych (saponin). Mają zastosowanie wewnętrzne (działają osłaniająco i przeciwzapalnie na błonę śluzową układu pokarmowego) oraz zewnętrzne (w chorobach zapalnych skóry: czyraki, egzemy, ropnie oraz w chorobach wrzodowych).

W suplementacji sportowej używany jako źródło  glikozydów steroidowych (saponin) celem podwyższenia poziomu testosteronu. Dostępny w postaci monopreparatów oraz licznych suplementów.

Dawkowanie: W suplementacji sportowej: 200-1000 mg ekstraktu na dobę (jednorazowo, lub w dwóch dawkach).

ALA (Kwas alfa-liponowy)

Informacja

ALA (kwas alfa-liponowy) jest substancją witaminopodobną, metabolitem katecholamin o właściwościach silnie antyoksydacyjnych, poprzez potęgowanie działania antyrodnikowego niektórych witamin (E i A). ALA w niskim stopniu jest syntezowana przez organizm. Jest składnikiem produktów takich jak: brokuły, drożdże, wątróbka drobiowa, szpinak. W medycynie stosowana w profilaktyce neuropatii diabetycznej (wykazuje uwrażliwienie tkanek na działanie hormonu insuliny i stymuluje poziom cukru we krwi). Wpływa dodatnio na funkcjonowanie układu krwionośnego i serca dzięki działaniu przeciwmiażdżycowemu. Usprawnia transport kreatyny. Wpływa na magazynowanie glikogenu w tkance mięśniowej i wątrobie.

Właściwości antyoksydacyjne ALA wykorzystuje się w suplementacji sportowej, na równi z przyswajalnością substancji odżywczych. ALA występuje w postaci monopreparatu oraz wchodzi w skład preparatów wieloskładnikowych: aminokwasowych, kreatynowych, boosterów azotowych, a także insulinopodobnych (insulinomimetyków).

Pikolinian chromu

Informacja

Pikolinian chromu jest kompleksem zawierającym chrom trójwartościowy i kwas pikolinowy, zapewniający większą przyswajalność ma właściwości chelatujące oraz działa przeciwzapalnie. Chrom trójwartościowy wchodzi w skład czynnika tolerancji glukozy (GTF), wspomagając działanie anaboliczne insuliny w procesie transportu kreatyny do komórek mięśniowych. Chrom znajduje zastosowanie w leczeniu cukrzycy insulinowej, wraz z insuliną uczestniczy w metabolizmie glukozy w transporcie białka. Jest aktywatorem enzymów biorących udział w przemianach tłuszczów i cholesterolu. Pikolinian chromu jest stosowany przez osoby aktywne poza sportem i w suplementacji sportowej w charakterze spalaczy tłuszcz, wpływających na redukcję tkanki tłuszczowej, odchudzanie, a także jako związek ułatwiający wychwyt substancji odżywczych przez komórki mięśniowe oraz suplementów witaminowo-mineralizujących, dostępnych na www.muscle-zone.pl

Amylaza

Informacja

Amylazy (diastazy), należą do grupy enzymów trawiennych (z klasy hydrolaz) katalizujących rozkład wielocukrów (skrobi i glikogenu) na cukry proste. Występują w ślinie, soku trzustkowym wydzielanym do jelita cienkiego kontynuując procesy trawienne. W naturze występują w słodzie, ziarnach zbóż. Wchodzą w skład suplementów diety, w połączeniu ze składnikami rozkładającymi cukier mleczny (laktozę), lipazami (enzymami katalizującymi hydrolityczny rozpad wiązania estrowego w tłuszczach) oraz protezami (enzymami katalizującymi rozpad wiązań peptydowych i biorącymi udział w procesie trawienia białka). Preparaty zawierające lipazy zalecane są dla osób aktywnych stosujących diety wysokowęglowodanowe i spożywających obfite posiłki.

Ostatnio na blogu

Śniadanie – 7 najlepszych produktów na pierwszy posiłek!

Śniadanie to najważniejszy posiłek dnia. Okazuje się jednak, że czasami lepiej jest go nie zjeść. Kiedy? Wtedy kiedy mamy do wyboru wyjątkowo ominąć ten...

czytaj więcej

Przełom w zakresie terapii zastępczej w cukrzycy typu 1

Cukrzyca typu 1 jest przewlekłą chorobą, w której trzustka wytwarza niewiele lub nie wytwarza wcale insuliny w wyniku działania układu odpornościowego na...

czytaj więcej

Czy naturalna substancja zawarta w spirulinie może obniżyć wysokie ciśnienie krwi?

Włoscy naukowcy przetestowali różne związki występujące w spirulinie, aby dowiedzieć się, czy którakolwiek z tych substancji może obniżyć wysokie...

czytaj więcej

Dlaczego cukier nie uzależnia?

Jednym z najbardziej zakorzenionych twierdzeń w zakresie żywienia jest przekonanie o wszechobecnym uzależnieniu od cukru. Zgodnie ze wspomnianym...

czytaj więcej

Depresja – cicha morderczyni

Jedną z chorób XXI wieku, która zbiera swoje żniwo jest depresja.  Według raportu WHO depresja jest główną przyczyną samobójstw, których liczba wynosi...

czytaj więcej

Czy Horny Goat Weed pomaga na zaburzenia erekcji?

Zaburzenia erekcji  (Erectile dysfunction (ED) )definiuje się jako niezdolność do uzyskania i utrzymania erekcji wystarczająco mocnej, aby odbyć stosunek...

czytaj więcej

Zapisz się na newslettera Sklepu MZ
Odbieraj kupony rabatowe, aktualności ze Sklepu MZ, specjalne oferty i wiele więcej!

Biuro obsługi klienta

Pomoc i konsultacje

MZKatalog - polecani dietetycy

MZKatalog - polecani trenerzy

MZKatalog - polecane kluby

MZ Supplements LTD
Unit 3 Enterprise Court Rotherham South Yorkshire S63 5DB
sklep@mz-store.pl +48 501 537 027