Grzybek tybetański - czym na prawdę jest i jakie są podstawy jego dobroczynnego działania?
30
Cze
2020
Autor: Joanna Wojsiat
Przeczytano: 109
Komentarze: 0
Nazwa brzmi dość tajemniczo, muszę Was jednak rozczarować. Grzybek tybetański, nie ma nic wspólnego z grzybami (oczywiście oprócz obecnych w swojej strukturze drożdży) - to po prostu ziarna kefirowe, zwane też grzybkami jogów hinduskich. Charakteryzuje je biały kolor, a wyglądem przypominają rozgotowany ryż lub różyczki kalafiora. Te granulowate struktury mają niewielkie rozmiary - od 3 do 25 mm. Dzięki zastosowaniu grzybków otrzymuje się kefir, któremu przypisano szereg dobroczynnych właściwości. Jest to fermentowany napój mleczny o bardzo długiej historii i tradycji stosowania.
Kefir jest lekkostrawnym źródłem białka i wapnia w diecie oraz jak sugerują badacze - jego spożycie może znacznie wpływać na długość życia.
Co to takiego?
Ziarna kefirowe to nic innego jak symbiotyczna mieszanina wielu drobnoustrojów. W grzybkach tybetańskich 58-70% masy stanowi Lactobacillus lactis. Bakterie te w procesie fermentacji mleka, przekształcają laktozę na kwas mlekowy - dzięki czemu osoby uczulone na laktozę (ale co istotne - nie na białko mleka krowiego) mogą spożywać kefir. Proces fermentacji obniża poziom pH mleka, hamując rozwój bakterii, które odpowiedzialne są za psucie i gnicie pokarmów. Przemiany te znacznie wydłużają okres trwałości i przydatności do spożycia samego kefiru. Podobne procesy zachodzą w jelitach po spożyciu kefiru – zahamowane zostają toksyczne procesy gnilne trawionych treści przesuwających się w przewodzie pokarmowym. Probiotyczne organizmy funkcjonujące w jelicie osoby spożywającej regularnie pokarmy w nie bogate (tym samym również kefir z grzybka tybetańskiego), przynoszą korzyści w procesie trawienia, łagodzą objawy schorzeń związanych z przewodem pokarmowym i układem odpornościowym. W skład grzybków wchodzą także inne Gram-dodatnie bakterie, m.in. Lactobacillus mesenteroides, odpowiedzialny za charakterystyczny zapach kefiru,Lactobacillus kefiri, Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus caucasicus,Lactobacillus bulgaricus, a także Gram-ujemne bakterie octowe (Acetobacter). Oprócz tego, co istotne, w grzybkach kefirowych znajdują się drożdże, takie jak: Torula kefir, Kluyveromyces lactis, Kluyveromyces marxianus, Saccharomyces cerevisiae, Candida kefyr. Niektóre z nich także przeprowadzają fermentację, co czyni kefir łatwiej strawnym. Grzybki wywołują dwa rodzaje fermentacji: mlekową oraz alkoholową, co nadaje kefirowi charakterystyczny smak oraz powoduje, że gotowy produkt zawiera pewne ilości alkoholu. Zawartość etanolu jest jednak niewielka i zwiększa się wraz ze starzeniem się kefiru, wynosząc ok. 0,5%. Swą zwartą strukturę grzybek tybetański zawdzięcza kefiranowi - polisacharydowi o żelowej konsystencji, który łączy poszczególne składniki w całość. Bardzo ciekawe jest to, że struktury te zachowują się niczym jeden organizm. Badania prowadzone przez naukowców już w latach 80-tych wykazały, że wytworzenie hodowli z pojedynczych mikroorganizmów wyizolowanych z ziaren kefirowych, nie jest możliwe. Do Polski grzybek tybetański trafił prawdopodobnie za sprawą profesora Politechniki Gliwickiej, który w trakcie swojego pięcioletniego pobytu w Indiach zachorował na raka wątroby. Leczący go mnich tybetański podawał mu napar ze wspominanego grzybka, który postawił go na nogi. Przed swym powrotem do Polski, mnich ofiarował mu szczep tybetańskiego grzybka, który obecnie rozpowszechniany jest dalej.
Zbawienny wpływ na zdrowie
Grzybek tybetański zyskał miano jednego z medycznych fenomenów. O ile sugestie, że leczy on choroby nowotworowe (a takowe znajdują sporo swoich zwolenników), wydają się dość przesadzone, ponieważ brak badań klinicznych potwierdzających skuteczność kefiru w walce z rakiem, to nie da się zaprzeczyć, że regularne picie tego napoju ma bardzo korzystny wpływ na organizm. Udowodniono, że spożycie kefiru poprawia ogólny stan zdrowia, jest dobroczynne w chorobach neurodegeneracyjnych, pomaga walczyć z chorobami i infekcjami i skraca okres rekonwalescencji oraz przyspiesza czas leczenia. Kefir i serwatka są bogate w zawierające siarkę aminokwasy (cysteinę, metioninę), które pełnią w organizmie m.in. funkcję ochronną, gdyż wiążą wiele substancji trujących (np. cyjanki, jony metali ciężkich).- Dla dobra jelit i odporności
- Korzystnie wpływa na gospodarkę cukrową i lipidową
- Dobroczynne działanie serwatki
- Źródło tryptofanu, dobroczynnych pierwiastków i witamin
Bibliografia
http://grzybektybetanski.pl /https://www.researchgate.net/publication/315647605_Zycie_w_mlecznych_napojach_fermentowanych https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0939475318301595 https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0887233310002225 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3243088/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12526861 https://sklep.auraherbals.pl/pl/blog/Grzybek-tybetanski-wlasciwosci/27
⮜ Poprzedni artykuł
Korzyści i zastosowania Lactobacillus Plantarum
Następny artykuł ⮞