Cat's Claw i jego pozytywny wpływ na nasz układ odpornościowy!
17
Mar
2020
Autor: Jakub Kola Muscle-Zone
Przeczytano: 110
Komentarze: 0
Pisaliśmy już o kocim pazurze jako o jednym z najlepszych ziół przeciwwirusowych, które pobudzają układ odpornościowy i skutecznie zwalczają infekcje. To potężne zioło jest nie tylko przeciwwirusowe - ma również właściwości przeciwzapalne, antymutagenne (czyli zapobiega mutacjom genów) i przeciwutleniające.
Te właściwości wspierające nasze zdrowie mogą sprawić, że koci pazur będzie niezwykle pomocny w naturalnym leczeniu zapalenia stawów, alergii, astmy, cukrzycy, zespołu chronicznego zmęczenia, raka, infekcji wirusowych, wrzodów, hemoroidów i innych schorzeń. (1)
Ta niepozorna roślina pochodząca z samego serca amazońskiej dżungli może pomóc w wielu poważnych problemach zdrowotnych, pomagając ciału w usuwaniu wolnych rodników, które powodują uszkodzenia komórek. Wolne rodniki przyczyniają się do szeregu niewielkich, jak również poważnych problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca i nowotwory. Badania laboratoryjne wykazują również, że koci pazur może stymulować układ odpornościowy, rozszerzać naczynia krwionośne, działać moczopędnie i relaksować mięśnie gładkie (takie jak jelita).
Koci pazur może być szerzej rozpoznawany jako lekarstwo w Ameryce Północnej, ale ma długą historię zastebnowania w Ameryce Południowej, sięga do cywilizacji Inków. Jest on stosowany w tradycyjnej medycynie przez ludy tubylcze w Andach, aby leczyć stany zapalne, reumatyzm, wrzody żołądka, czerwonkę, a nawet niektóre guzy. Jest również stosowany w południowoamerykańskiej medycynie ludowej do leczenia zapalenia stawów, dolegliwości jelitowych i ran. Jednym z najbardziej imponujących efektów kociego pazura jest jego udowodniona naukowo zdolność do naprawy DNA. (2)
Wszystkie te właściwości sprawiają, że koci pazur staje się ziołem, któremu zdecydowanie warto się bliżej przyjrzeć!
Badanie opublikowane w czasopiśmie Journal of Rheumatology dotyczyło wpływu kociego pazura na pacjentów z aktywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) obecnie stosujących konwencjonalne leki przeciw RA. W tym badaniu trwającym 24 tygodnie leczenie ekstraktem z kociego pazura spowodowało zmniejszenie liczby bolesnych stawów w porównaniu z placebo. Ekstrakt uzyskano z określonego szczepu kociego pazura, który zawiera pentacykliczne alkaloidy oksoindolowe, które są związkami, które wydają się być modulatorami układu odpornościowego. (4)
Za popularność kociego pazura w XX wieku odpowiedzialny jest niemiecki badacz Arturo Brell. W 1926 przeprowadził się z Monachium do Pozuzo, małego miasteczka w Peruwiańskim lesie deszczowym. W Pozuzo, Brell używa kociego pazura do leczenie swoich bóli reumatycznych. Później użył kociego pazura, żeby wyleczyć swojego kolegę Luisa Shulera z raka płuc. Gdy różne inne podejścia zawiodły Schuler zaczął pić herbatę z korzenia czepoty trzy razy dziennie. Jego zdrowie dramatycznie się polepszyło, a po roku nie miał już raka [19]
W dzisiejszych czasach kora kociego pazura jest znaczącym źródłem dochodu wielu Peruwiańskich i Brazylijskich wiosek.
Jeśli przyjmujesz obecnie leki porozmawiaj ze swoim lekarzem, ponieważ koci pazur ma znane interakcje z lekami na wysokie ciśnienie krwi czy lekami związanymi z systemem immunologicznym. Dodatkowo, w przypadku chorób autoimmunologicznych czy związanych z układem krwionośnym koniecznie skonsultuj przyjmowanie kociego pazura z lekarzem.
Jeśli cierpisz na chorobę Parkinsona też musisz się skontaktować z lekarzem. W 2008 Parkinson jednego pacjenta pogorszył się w wyniku przyjmowania kociego pazura. (20)
Koci pazur nie jest też zalecany kobietom w ciąży czy karmiącym piersią. Nie powinien też być podawany dzieciom.
Należy przerwać kurację na dwa tygodnie przed planowaną operacją.
W przypadku alergii na rośliny z rodziny marzanowatych może wystąpić reakcja alergiczna na koci pazur. W takim przypadku należy przestać stosować czepotę.
Roślina potocznie nazywana catclaw acacia, catclaw mesquite lub Gregg’s catclaw rośnie w południowozachodnich Stanach Zjednoczonych i w północnym Meksyku. Mimo zbieżności nazwy potocznej jest to Senegalia greggi, która jest potencjalnie toksyczna i nie niesie korzyści zdrowotnych.
__________________________________________________________________________________________________________________
Zbiór korzyści zdrowotnych wynikających z przyjmowania kociego pazura
- Pomaga w leczeniu objawów artretyzmu
Badanie opublikowane w czasopiśmie Journal of Rheumatology dotyczyło wpływu kociego pazura na pacjentów z aktywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) obecnie stosujących konwencjonalne leki przeciw RA. W tym badaniu trwającym 24 tygodnie leczenie ekstraktem z kociego pazura spowodowało zmniejszenie liczby bolesnych stawów w porównaniu z placebo. Ekstrakt uzyskano z określonego szczepu kociego pazura, który zawiera pentacykliczne alkaloidy oksoindolowe, które są związkami, które wydają się być modulatorami układu odpornościowego. (4)
- Może pomagać w walce z nowotworem
- Posiada udowodnioną naukowo zdolność do naprawy DNA
- Obniża wysokie ciśnienie krwi
- Wzmacnia funkcję odpornościowe
- Pomoc w leczeniu zakażenia wirusem HIV
- Walczy z opryszczką!
- Przynosi ulgę w chorobach układu pokarmowego, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna
Pochodzenie czepoty puszystej i niektóre fakty żywieniowe
Czepota puszysta (potocznie nazywana kocim pazurem) jest tropikalnym gatunkiem pnącza należącym do rodziny marzanowatych. Przylega do dużych, powyżej 30 metrowych, drzew za pomocą kolcy w kształcie pazurów. Powyżej 20 rodzajów takich lian jest uznawana za koci pazur. Uña de gato, (z hiszpańskiego koci pazur), pochodzi z lasów tropikalnych Południowej i Centralnej Ameryki. Dwa gatunki czepoty są powszechnie wykorzystywane w Północnej Ameryce i Europie. Są to Uncaria tomentosa i Uncaria guianensis, które mają różne właściwości i zastosowania lecznicze. Uncaria tomentosa jest lepiej przebadana i częściej używana w leczeniu i wzmacnianiu odporności. Uncaria guianensis jest tradycyjnie stosowana do leczenia ran. Koci pazur sprowadzany do Stanów Zjednoczonych/Europy to w większości uncaria tomentosa. Korzenie i kora kociego pazura jest używana w celach medycznych, w formie herbaty, nalewki, kapsułek czy tabletek. Czepota jest pełna pozytywnych składników chemicznych. Zawiera 30 znanych składników, w tym przynajmniej 17 alkaloidów jak i glikozydy, garbniki, flawonoidy, frakcje sterolowe i inne związki. Wszystkie te składniki odżywcze cudownie działają na ciało, jak wspomnieliśmy powyżej.Historia czepoty puszystej i ciekawe fakty
Koci pazur jest nazywany życiodajnym pnączem Peru. Była stosowana w celach zdrowotnych w czasach starożytnych Inków. Koci pazur (czy też uña de gato) jest świętym ziołem wielu amazońskich plemion. Według lokalnych szamanów, uña de gato służy za pomost między światem fizycznym i duchowym, przez co czepota jest pomocna, ponieważ wierzą oni w duchowe pochodzenie problemów zdrowotnych.
Za popularność kociego pazura w XX wieku odpowiedzialny jest niemiecki badacz Arturo Brell. W 1926 przeprowadził się z Monachium do Pozuzo, małego miasteczka w Peruwiańskim lesie deszczowym. W Pozuzo, Brell używa kociego pazura do leczenie swoich bóli reumatycznych. Później użył kociego pazura, żeby wyleczyć swojego kolegę Luisa Shulera z raka płuc. Gdy różne inne podejścia zawiodły Schuler zaczął pić herbatę z korzenia czepoty trzy razy dziennie. Jego zdrowie dramatycznie się polepszyło, a po roku nie miał już raka [19]
W dzisiejszych czasach kora kociego pazura jest znaczącym źródłem dochodu wielu Peruwiańskich i Brazylijskich wiosek.
Potencjalne skutki uboczne czepoty puszystej
Koci pazur nie jest toksyczny i jest generalnie dobrze tolerowany przez pacjentów. Niewiele skutków ubocznych zostało odnotowanych, gdy przyjmowany jest w odpowiednich dawkach, ale niektórzy użytkownicy skarżyli się na zawroty głowy, nudności i biegunkę. Jednakże biegunka nie jest dotkliwa i na ogół przechodzi w przypadku kontynuacji terapii.
Jeśli przyjmujesz obecnie leki porozmawiaj ze swoim lekarzem, ponieważ koci pazur ma znane interakcje z lekami na wysokie ciśnienie krwi czy lekami związanymi z systemem immunologicznym. Dodatkowo, w przypadku chorób autoimmunologicznych czy związanych z układem krwionośnym koniecznie skonsultuj przyjmowanie kociego pazura z lekarzem.
Jeśli cierpisz na chorobę Parkinsona też musisz się skontaktować z lekarzem. W 2008 Parkinson jednego pacjenta pogorszył się w wyniku przyjmowania kociego pazura. (20)
Koci pazur nie jest też zalecany kobietom w ciąży czy karmiącym piersią. Nie powinien też być podawany dzieciom.
Należy przerwać kurację na dwa tygodnie przed planowaną operacją.
W przypadku alergii na rośliny z rodziny marzanowatych może wystąpić reakcja alergiczna na koci pazur. W takim przypadku należy przestać stosować czepotę.
Roślina potocznie nazywana catclaw acacia, catclaw mesquite lub Gregg’s catclaw rośnie w południowozachodnich Stanach Zjednoczonych i w północnym Meksyku. Mimo zbieżności nazwy potocznej jest to Senegalia greggi, która jest potencjalnie toksyczna i nie niesie korzyści zdrowotnych.
__________________________________________________________________________________________________________________
Bibliografia
- https://www.drugs.com/cdi/cat-s-claw.html
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11515717
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11603848
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11724307
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16445836
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11515717
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16521105
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3210006/
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1798789
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11515716
- http://www.avert.org/global-hiv-and-aids-statistics
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22024968
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19451609
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/?term=cat%27s+claw%2C+herpes
- http://pennstatehershey.adam.com/content.aspx?productId=112&pid=33&gid=000043
- http://www.samento.com.ec/sciencelib/carticles/CCReview%20of%20Antiviral2.pdf
- http://www.lifeextension.com/magazine/2007/3/nu_catsclaw/page-01
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18836348
⮜ Poprzedni artykuł
Różeniec górski - siła adaptogenów!
Następny artykuł ⮞