Mniej węglowodanów, większa kontrola
Czy dieta może mieć wpływ na cukrzycę typu 1? Według dr Richarda Bernsteina tak. W swojej książce „Diabetes Solution” stwierdza, że mała ilość węglowodanów w posiłkach może pomóc. Dr Bernstein poleca VLCD (ang. very-low-carbohydrate diet) jako sposób, by lepiej kontrolować poziom cukru we krwi u osób dotkniętych wspomnianą chorobą. Warto wspomnieć, że nie jest to nowa metoda. Była stosowana również w przeszłości, przed wprowadzeniem insuliny.
Zespół badaczy Belindy S. Lennerz postanowił sprawdzić omawianą teorię, podkreśla jednak, że badanie miało charakter obserwacyjny. Ich wnioski są interesujące, ale sami uznają, że teoria o korzystnym wpływie VLCD wymaga badań z grupami kontrolnymi. Przepytali 493 osoby, które wzięli z grupy TypeOneGrit (strona na Facebooku, która gromadzi chorych na cukrzycę typu 1 stosujących dietę z małą ilością węglowodanów). Z przepytanej grupy jedynie 316 ankietowanych udzieliło wystarczającej ilości informacji, u 138 udało się potwierdzić cukrzycę typu 1 i uzyskać dane z rejestrów medycznych. Badacze odnotowali, że dzieci stanowiły 42% badanych.
Sonda wykazała, że średnie spożycie węglowodanów wynosiło 36 gramów. Średni poziom hemoglobiny glikowanej HbA1C wynosił 5,67%, czyli mieścił się w granicach normy. Ponadto badani potrzebowali niższych dawek insuliny – średnio 0,40 U/kg dziennie. Polepszyła się ich wrażliwość na insulinę, obniżył się poziom trójglicerydów i zwiększył się poziom cholesterolu HDL (korzystnego dla organizmu). Jakby tego było mało to 80% badanych była zadowolona, lub bardzo zadowolona z kontroli cukrzycy (ale około 25% nie przyznało się lekarzowi o VLCD. Głównym powodem był strach przed krytyką).
Krytykujący metodę VLCD podkreślają, że zwiększa ona ryzyko hipoglikemii, ale zespół Belindy S Lennerz nie potwierdził tej teorii. Wskazali oni, że wystąpienie hipoglikemii (lub kwasicy ketonowej) było na poziomie 1%, czyli poniżej normalnych statystyk u osób chorych na cukrzycę typu 1.
Obserwacje wykazały, że metoda opisana przez dr Richarda Bernsteina stanowi obiecujące wsparcie dla chorych na cukrzycę typu 1. VLCD pomaga lepiej kontrolować chorobę i widocznie poprawia kondycję i samopoczucie chorych. Problem w tym, że są to jedynie obserwacje. By ta metoda stała się oficjalnym wsparciem dla pacjentów potrzebne są badania kliniczne i obserwacje laboratoryjne. Może badanie zespołu Belindy S. Lennerz przyspieszą prace nad tą metodą.
źródło: https://medicalxpress.com/
