Psyllium Husk – korzyści zdrowotne dzięki suplementacji
07
Sie
2018
Autor: Jakub Kola Muscle-Zone
Przeczytano: 802
Komentarze: 0
Psyllium Husk jest rozpuszczalnym błonnikiem znanym przede wszystkim ze swojej zdolności do leczenia zaparć. Ale uwierzcie nam, regulacja wypróżnień to nie wszystko co ta roślina ma nam do zaoferowania. W poniższym artykule postaramy się przybliżyć Wam mnogość korzyści zdrowotnych, które może zapewnić Psyllium Husk, potencjalne efekty uboczne oraz porady dotyczące stosowania.
Psyllium to zioło, które rośnie właściwie na całym świecie. Najczęściej spotykane jest w Indiach, które są dziś największym producentem Psyllium Husk. Jest również określane jako Isabghol (Ispaghol w Pakistanie), wywodzący się z sanskryckich słów "bol" i "ghol", co oznacza "koński kwiat". Całe ziarna są używane w tradycyjnej irańskiej medycynie od setek lat.
Nasiona (ich wewnętrzna część)zawierają mnóstwo skrobi i kwasów tłuszczowych, dzięki czemu są doskonałym naturalnym dodatkiem do pasz dla zwierząt. Zewnętrzna warstwa (łuska) natomiast może być zmielona na galaretowatą, bezbarwną, pełną błonnika postać śluzu. W tej wersji Psyllium Husk jest najbardziej przyjazne naszym jelitom i gwarantuje najwięcej prozdrowotnych korzyści [1].
Jego żelowy charakter sprawia, że jest popularnym dodatkiem do żywności, aby uzyskać pożądaną, gęstą teksturę [1].
Psyllium Husk składa się głównie z węglowodanów (85%), a pozostałe 15% składa się z tłuszczy, popiołu roślinnego i białka [1].
Część węglowodanowa zawiera dwa razy więcej nierozpuszczalnego błonnika (celulozy, hemicelulozy, ligniny) niż rozpuszczalnego, z których oba są niezbędne dla korzyści płynących z Psyllium Husk.
Psyllium Husk może także złagodzić biegunkę, co może wydawać się dziwne, biorąc pod uwagę jej sprawdzoną rolę w redukcji zaparć [7].
W 2 badaniach na ludziach (z 39 osobami), Psyllium Husk zwiększała czas przejścia stolca i poprawiało konsystencję stolca u pacjentów z biegunką. W tych samych badaniach u pacjentów z zaparciami skrócono czas przejścia stolca przez jelita [8].
Podczas, gdy mechanizm kontrolowania biegunki jest mniej zrozumiały, to badanie na żywych myszach może rzucić na niego nieco światła:
Wiemy, że Psyllium Husk odgrywa rolę w leczeniu zarówno biegunki, jak i zaparć, jak wcześniej stwierdzono. Są to również objawy zespołu jelita drażliwego i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego [31].
Jeden badanie z udziałem 28 osób sprawdzało szczegółowo, czy Psyllium Husk odgrywa rolę u pacjentów z zespołem jelita drażliwego, odkrywając, że Psyllium Husk eliminuje objawy i dalej wykazując, że odstawianie Psyllium Husk powoduje nawrót [32].
W kontrolowanej próbie 29 osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w stanie remisji stwierdzono lepszą kontrolę objawów jelitowych za pomocą PH w porównaniu z placebo. Czterech pacjentów nie było w stanie ukończyć badania z powodu nawrotu choroby, zauważając, że trzech było w grupie placebo [33].
8) Psyllium Husk może być anty-amebiczny
Co ciekawe, Psyllium Husk może pomóc zwalczać infekcje amebiczne. Badania w komórkach wykazały, że ekstrakt z PH na bazie wody i ropy naftowej hamował 3 gatunki Entamoeba, w tym histolyticę, która powoduje szeroki zakres objawów u ludzi. Ekstrakt na bazie ropy naftowej wykazał znacznie większe hamowanie wzrostu ameb [34].
9) Psyllium Husk może zapobiegać rakowi jelita grubego
W badaniu szczurów wystawionych na działanie znanych czynników rakotwórczych okrężnicy (rakotwórczy związek chemiczny), Psyllium Husk silnie zmniejsza częstość występowania nowotworów w porównaniu z celulozą [35].
_________________________________________________________________________________________________________________________________________
Bibliografia:
- Rozpuszczalny błonnik: żelopodobna substancja, która łatwo absorbuje wodę, co ułatwia jej wydalenie,
- Nierozpuszczalny błonnik: składa się z niestrawnej, odpornej na wodę, substancji roślinnej [2]
Jak właściwie działa Psyllium Husk?
Sucha, włóknista struktura Psyllium Husk wciąga wodę do jelita, pobierając ją ze środowiska o wysokiej wilgotności.- Rozpuszczalna część łatwo wchłania wodę. Dzięki zaabsorbowanej wodzie – rozszerza się w jelitach. Ma to podwójny wpływ: po pierwsze dochodzi do zmiękczanie stolca, a po drugie jelita zostają pobudzone do bardziej intensywnej pracy.
- Nierozpuszczalne włókno nie jest chłonne, ale nadal pomaga wciągnąć wodę do jelit i fizycznie stymuluje przepływ treści pokarmowej. Zwiększa także objętość, przyczyniając się do formowania bardziej zwartego stolca.
Korzyści zdrowotne wynikające z suplementacji Psyllium Husk
1) Psyllium Husk leczy uporczywe zaparcia Stwierdzono, że dodanie Psyllium Husk do diety zmniejsza zaparcie przez wciąganie i wchłanianie wody podczas przechodzenia przez jelita. To powoduje, że stolec mięknie i rozszerza się, co ułatwia poruszanie się, jednocześnie stymulując normalny pasaż trawienny [3]. W wielu badaniach na ludziach (prowadzonych na grupach do 15 pacjentów w jednym badaniu), Psyllium Husk znacząco zmniejszyła czas przejścia stolca i zwiększyła zarówno masę, jak i względną miękkość stolca. Osiągnięto to bez zakłócania wchłaniania składników odżywczych [4]. Ponadto, w podwójnie ślepych badaniach obejmującym 170 pacjentów, babka płeszkowa (Psyllium Husk) okazała się skuteczniejsza w leczeniu uporczywych zaparć niż dokuzynian sodu(środek do zmiękczania stolca powszechnie stosowany w placówkach służby zdrowia) [5]. Badanie na szczurach wykazało, że psyllium było bardziej skuteczne niż celuloza (nierozpuszczalne włókno występujące w większości roślin) w podnoszeniu wilgotności stolca, prawdopodobnie ze względu na zawartość rozpuszczalnego włókna, które jest odporne na fermentację [6]. 2) Psyllium Husk może złagodzić biegunkę
Psyllium Husk może także złagodzić biegunkę, co może wydawać się dziwne, biorąc pod uwagę jej sprawdzoną rolę w redukcji zaparć [7].
W 2 badaniach na ludziach (z 39 osobami), Psyllium Husk zwiększała czas przejścia stolca i poprawiało konsystencję stolca u pacjentów z biegunką. W tych samych badaniach u pacjentów z zaparciami skrócono czas przejścia stolca przez jelita [8].
Podczas, gdy mechanizm kontrolowania biegunki jest mniej zrozumiały, to badanie na żywych myszach może rzucić na niego nieco światła:
- Psyllium Husk leczy zaparcia u myszy. Stymuluje również receptory muskarynowe i 5-HT4 jelit, które dodatkowo aktywowały ich pracę.
- Po podaniu Psyllium Husk myszom z biegunką czas tranzytu został spowolniony, a konsystencja stolca poprawiła się. Zmieniły się także ścieżki receptorowe u tych myszy, w szczególności blokując kanały jonowe wapnia i aktywując szlaki NO-cGMP, które łączą się w celu zahamowania aktywności jelit [9].
Wiemy, że Psyllium Husk odgrywa rolę w leczeniu zarówno biegunki, jak i zaparć, jak wcześniej stwierdzono. Są to również objawy zespołu jelita drażliwego i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego [31].
Jeden badanie z udziałem 28 osób sprawdzało szczegółowo, czy Psyllium Husk odgrywa rolę u pacjentów z zespołem jelita drażliwego, odkrywając, że Psyllium Husk eliminuje objawy i dalej wykazując, że odstawianie Psyllium Husk powoduje nawrót [32].
W kontrolowanej próbie 29 osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego w stanie remisji stwierdzono lepszą kontrolę objawów jelitowych za pomocą PH w porównaniu z placebo. Czterech pacjentów nie było w stanie ukończyć badania z powodu nawrotu choroby, zauważając, że trzech było w grupie placebo [33].
8) Psyllium Husk może być anty-amebiczny
Co ciekawe, Psyllium Husk może pomóc zwalczać infekcje amebiczne. Badania w komórkach wykazały, że ekstrakt z PH na bazie wody i ropy naftowej hamował 3 gatunki Entamoeba, w tym histolyticę, która powoduje szeroki zakres objawów u ludzi. Ekstrakt na bazie ropy naftowej wykazał znacznie większe hamowanie wzrostu ameb [34].
9) Psyllium Husk może zapobiegać rakowi jelita grubego
W badaniu szczurów wystawionych na działanie znanych czynników rakotwórczych okrężnicy (rakotwórczy związek chemiczny), Psyllium Husk silnie zmniejsza częstość występowania nowotworów w porównaniu z celulozą [35].
_________________________________________________________________________________________________________________________________________
Bibliografia:
- https://www.ijsr.net/archive/v4i9/SUB158459.pdf
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21082352
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10966900
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9663731
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7829013
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10966900
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2831263
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/465439
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9663731
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12221223
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17329047
- https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0140673673912944
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11480529
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21082352
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11894282
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9459381
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/647304
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22855914
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16154305
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20616745
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10500014
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9747644
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12209371
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20959501
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16154305
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18031592
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1398229
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7647826
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20727237
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9747644
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16154305
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18985059
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1431597
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4091928/
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22848584
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/11641293
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9886883
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27220854
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16151544
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2697886
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1654592
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2819829
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9747644
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27166077
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10944885
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18222665
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/3829366
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/6696210
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/7998662
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1968148
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25157531
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1968148
- https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/647881
- https://www.uptodate.com/contents/psyllium-drug-information
- https://www.ijsr.net/archive/v4i9/SUB158459.pdf
⮜ Poprzedni artykuł
Mutacja MTHFR - diagnostyka i naturalne środki lecznicze
Następny artykuł ⮞