Skutki ekstremalnego odchudzania

Odchudzanie to w Ameryce wielki biznes – wart ponad 60 mld $ rocznie. To nic dziwnego, jeśli wziąć pod uwagę, że jeden na trzech Amerykanów w wieku powyżej 20 lat uważany jest za osobę otyłą, a ponad 70% populacji jest sklasyfikowana jako posiadająca nadwagę.
Firmy telewizyjne oraz produkujące suplementy diety zdają sobie sprawę z tego i każdego roku pojawiają się nowe produkty i seriale telewizyjne poświęcone "szybkim przemianom" i "wspaniałym wynikom". Jednym z pierwszych takich programów był The Biggest Loser. Każdego sezonu uczestnicy z otyłością i nadwagą przystępowali do wyczerpujących konkurencji, aby zobaczyć, kto może stracić najwięcej kilogramów w jak najkrótszym czasie. Uczestnicy zostali poddani reżimowi treningowemu oraz ekstremalnej diecie w celu uzyskania wyników na miarę tych, jakie można spotkać na billboardach czy w reklamach prasowych. Podczas gdy wszystko wydaje się być dla nich idealnym rozwiązaniem, pewne nowe badanie ukazało długofalowe skutki takiego ekstremalnego odchudzania się.Badanie
Grupa naukowców którzy wcześniej badali adaptacje metaboliczne następujące po ekstremalnym odchudzaniu się, dążyła do pomiaru zmian długoterminowych spoczynkowego tempa metabolizmu (RMR) i ogólnej budowy ciała uczestników The Biggest Loser. Aby sprawdzić, czy powstało jakiekolwiek trwałe uszkodzenie po udziale w programie, naukowcy zatrudnili 14 z 16 jego uczestników z sezonu 8. RMR i zmiany składu ciała zostały przebadane po 6 latach od zakończenia programu. Aby to zrobić, użyli podwójnej energii promieni rentgenowskich absorpcjometrii i zmierzyli RMR poprzez pośrednią kalorymetrię na początku – w porównaniu do końca 30-tygodniowego programu i następnie 6 lat później. Dostosowanie metaboliczne zostało zdefiniowane jako pozostałość RMR po skorygowaniu o zmiany w składzie ciała i wieku.Wyniki
14 z 16 członków obsady The Biggest Loser wzięło udział w badaniu kontrolnym. Gdy program dobiegł końca, uczestnicy stracili średnio 58,3 kg, a ich spoczynkowa przemiana materii (RMR) zmniejszyła się średnio o 610 kalorii. W ciągu sześciu lat od zakończenia programu, jego uczestnicy odzyskali średnio 41kg, a ich metabolizm spoczynkowy obniżył się jeszcze bardziej, średnio o 704 kalorii poniżej jego wartości wyjściowej tuż po rozpoczęciu programu! Badanie wykazało również, że organizmy uczestników produkują mniej leptyny, hormonu, który pomaga regulować poziom łaknienia. Sprawiło to, że uczestnicy musieli pracować jeszcze ciężej, aby powstrzymać się od jedzenia.Co to oznacza?
Zasadniczo, gdy seria się rozpoczęła, uczestnicy posiadali metabolizm typowy dla kogoś z nadwagą, tj. spalili normalną liczbę kalorii każdego dnia. Jednak pod wpływem ekstremalnej diety i ćwiczeń, ich metabolizm uległ znacznemu spowolnieniu, a ich ciała po prostu przestały spalać palą tyle kalorii, aby utrzymać je szczuplejszymi.
Powołując się na liczby, na początku programu uczestnicy mieli średni RMR na poziomie 2,607 ± 649 kcal/dzień. Na zakończenie 30-tygodniowego programu – 1996 ± 358 kcal/dzień. Ostatecznie naukowcy doszli do wniosku, że „osoby, którym udało się utrzymać zwiększoną utratę masy ciała przez 6 lat, doświadczyły również większego spowolnienia metabolizmu”.
Oczywiście, nasz metabolizm spowalnia po sześciu latach starzenia się, ale nie aż tak bardzo! Serial telewizyjny skutecznie przestawił ciała uczestników na „tryb głodu” – być może na stałe!